εἶναι τὰ μιγνύμενα ϲπέρματα τυιαῦτα, καὶ τὴν κακίαν πέφυκεν ἀμβλύνειν καὶ 4—16 Gal. ibid. 11 12 (XV 541—542 K.) 5—6 Hipp De vict. acut. I 7, 24 (II 276L.) 17—27 cf. Aet. IlI 117 24—27 Gal. De simpl. med. III 24 (XI 611 K.) 29—p. 227, 4 cf. Gal. in Hipp. de hum. comm. I 12 (XVI 117 K.) 29—32 Gal. in Hipp. de vict. acut. comm. II 11 (XV 537 K.); Orib. Syn. I 16, 5 32—p. 227,3 Gal. ibid. II 12 (XV 541 K.) 1 αὐτὸν C 9 ὁ χυλὀϲ C2Dg 13 ante τοῦ add. τῆ C2Dg πόνει A 14 ϲίδοϲθαι C 17 ἐκρίνει N 21 καὶ om. C 22 πρὶν C2Dg: πλὴν codd. 24 ἔνιά] ἕνα A1 25 τῷ Dg: τὸ codd. μηδὲν om. N, sed add. in marg. 26 φάρμακόν] φθαρτικόν C²Dg 30. 31 αἰϲθηκότατον codd.: corr. C²Dg 31 νευρωδῶν C 32 ϲώματοϲ γαϲτέροϲ AC et N e corr. τὴν ἐνέργειαν αὐτῶν μὴ κωλύειν, λεπτυντικῆϲ τε καὶ τμητικῆϲ ὄντα δυνάμεωϲ, καὶ τοὺϲ παχεῖϲ χυμοὺϲ τέμνειν καὶ τὰϲ ὁδοὺϲ αὐτῶν, δι᾿ ὧν ἐκκενοῦνται, διοίγειν τε καὶ ἀναϲτομοῦν.