<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg063.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><head>ΓΑΛΗΝΟΥ ΣΥΝΟΨΙΣ ΠΕΡΙ ΣΦΥΓΜΩΝ <lb/>ΙΔΙΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑΣ.</head><p>Οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ὀρέγονται μὲν <lb/>ἐπιστήμης ἀκριβοῦς ὧν ἑκάστοτε
                        μανθάνουσι, τὴν δὲ ἐπ’ αὐτὴν <lb/>ἄγουσαν ὁδὸν ὀκνοῦσιν ἰέναι, καὶ διὰ τοῦτο
                        τοὺς κατὰ <lb/>διέξοδον ἑρμηνευομένους λόγους ἀποδιδράσκοντες ὡς μακροὺς
                        <lb/>ἔνιοι μὲν εἰς ἀγωγὰς ἢ ὑπογραφὰς ἢ ὑποτυπώσεις ἀναγινώσκουσιν,
                        <lb/>ἔνιοι δὲ ἐπιτομὰς ἢ συνόψεις ἢ ἐπιδρομάς· εἶθ’ ὕστερόν ποτε
                        <lb/>προσπίπτοντες ἀντιλογικοῖς ἀνθρώποις, οὐ δυνάμενοί τε <pb n="432"/>
                        διαλύεσθαι τὰ πρὸς αὐτῶν λεγόμενα, διὰ τὸ μηδὲ θελῆσαι <lb/>μαθεῖν αὐτῶν τὰς
                        λύσεις, ἀφίστανται τῶν ἀληθῶν. χρὴ τοίνυν <lb/>γινώσκοντας αὐτοὺς τοῦτο
                        μάλιστα τὴν διεξοδικὴν διδασκαλίαν <lb/>τῶν ἄλλων πλεονεκτοῦσαν, ὅτι μὴ μόνα
                        τἀληθῆ <lb/>διδάσκει, προστίθησι δ’ αὐτοῖς τὰς ἀποδείξεις καὶ τὰς ἀντιλογίας
                        <lb/>καὶ τὰς λύσεις αὐτῶν, ὅταν ἀποστῶσι τῆς τοιαύτης <lb/>μαθήσεως,
                        ἀφίστασθαι καὶ τοῦ διαλέγεσθαι τοῖς πέλας ὑπὲρ <lb/>τῆς ἀληθείας ὧν ἔμαθον.
                        οὐ μὴν ποιοῦσιν οὕτως· καὶ διὰ <lb/>τοῦτο συμβαίνει δι’ ὅλου τοῦ βίου
                        σαλεύειν αὐτῶν τὰς γνώμας <lb/>ὥσπερ ἐν κλύδωνι ναῦν ὁρμοῦσαν· ὡς γὰρ
                        ἄγκυραι τοῦ <lb/>βεβαίως ὁρμεῖν καὶ μὴ μετακινεῖσθαι τὰς ἐπιστήμας αἱ
                        ἀποδείξεις <lb/>εἰσίν. ἐγὼ τοίνυν προτρέπω μανθάνειν μὲν ἅπαντα <lb/>τελέως,
                        ἤτοι γε εὐθὺς ἐξαρχῆς, ἢ δι’ ὑποτυπώσεως τινὸς ἢ <lb/>συνόψεως
                        προσεισαχθέντας· ἐὰν δ’ ἀκριβῶς μάθωσι, τηνικαῦτα <lb/>καὶ τὰς ἐπιτομὰς
                        ἀναγινώσκειν, ἐπειδὰν βουληθῶσιν <lb/>ἀναμνησθῆναι δι’ ὀλίγων ῥημάτων ἃ
                        πρόσθεν ἔμαθον μακρῶς. <lb/>ὅλως μὲν γὰρ οὐδὲ προῃρούμην ἐμῆς πραγματείας
                        ἐπιτομὴν <lb/>ποιεῖσθαι, βέλτιον ἡγούμενος εἶναι τοὺς τὰς διεξόδους <pb n="433"/> ἀκριβῶς ἀναλεξαμένους ἑαυτοῖς ἐπιτέμνεσθαι· χρήσιμοι γὰρ
                        <lb/>οὕτως αἵ τ’ ἐπιτομαὶ καὶ αἱ συνόψεις γίνονται, κατὰ τὴν ἰδίαν <lb/>ἕξιν
                        ἑκάστῳ γραφόμεναι. ἐπειδὴ ἄλλους ἔγνων ἐπιτομὰς ποιουμένους <lb/>τῶν ἐμῶν
                        πραγματειῶν οὐκ ὀρθῶς, αἷς ἐντυγχάνοντες <lb/>οἱ τὰς διεξόδους ἀναγινώσκειν
                        ὀκνοῦντες βλάπτονται, διὰ <lb/>τοῦτ’ αὐτὸς ἠναγκάσθην ἐπὶ τήνδε τὴν πρᾶξιν
                        ἀφικέσθαι παρὰ <lb/>τὴν ἐξαρχῆς γνώμην, καὶ πρώτην γε πασῶν τὴν περὶ σφυγμῶν
                        <lb/>πραγματείαν εἰς σύνοψιν ἤγαγον. ἦν δ’ αὐτῆς ἡ πᾶσα διέξοδος <lb/>εἰς
                        τέτταρα μέρη διῃρημένη, πρῶτον μὲν τὸ τῆς διαφορᾶς <lb/>αὐτῶν, δεύτερον δὲ
                        τὸ τῆς διαγνώσεως, καὶ τρίτον τὸ τῶν <lb/>αἰτίων, καὶ τέταρτον τὸ τῆς
                        προγνώσεως. ἐν μὲν οὖν τῷ <lb/>περὶ διαφορᾶς τῶν σφυγμῶν μέρει, πῶς ἂν εὕροι
                        μεθόδῳ τὸν <lb/>ἀριθμὸν τῶν σφυγμῶν πάντων, διδάσκεται· κατὰ δὲ τὸ δεύτερον
                        <lb/>μέρος, ὅπως ἄν τις ἕκαστον αὐτῶν διαγνοίη· τινὲς μὲν <lb/>γὰρ τούτων
                        δυσδιάγνωστοι, τινὲς δὲ ἀδιάγνωστοι πρός γε <lb/>τὴν ἁφήν εἰσι· τὸ δὲ τρίτον
                        μέρος, ὑπὸ τίνων αἰτίων ἕκαστος <lb/>σφυγμὸς γίνεται, διδάσκει· τὸ δὲ
                        τέταρτον, οὗ χάριν <lb/>ἅπαντα ταῦτα ἀσκεῖται, περὶ τῆς δι’ αὐτῶν προγνώσεως
                        ἐστί. </p></div></div></body></text></TEI>