<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg055.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="chapter" n="6"><p>Εἰ δὲ δὴ καὶ τὸ μὲν εἴη θερμότερον αὐτῶν, <lb/>τὸ δὲ ψυχρότερον, ἀλλὰ τοσούτῳ
                        θερμότερον ἢ <lb/>ψυχρότερον, ὡς μὴ λυπεῖν τὸ πλησιάσαν· ἢ οὕτως ἂν ἦν
                        <lb/>ἀλλήλοις λυπηρὰ καὶ κατὰ φύσιν ἔχοντα τὰ μόρια, ὡς <lb/>διαφέροντά γε
                        καὶ αὐταῖς ταῖς κράσεσι. σὰρξ μὲν γὰρ <lb/>θερμὸν μόριον, ὀστοῦν δὲ ψυχρόν.
                        ἀλλὰ καὶ τούτων καὶ <lb/>τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀνώδυνος ἡ ἀνωμαλία τῷ μέτρῳ τῆς
                        <lb/>ὑπεροχῆς. οὕτω γοῦν καὶ τὸ περιέχον ἡμᾶς οὐκ ἀνιᾷ, πρὶν <lb/>εἰς
                        ἄμετρόν τε ψύξιν ἢ θερμασίαν ἐκτραπῆναι· τῶν δ’ ἐν τῷ <lb/>μέσῳ διαφορῶν
                        αὐτοῦ, καίτοι παμπόλλων οὐσῶν καὶ σαφῆ <lb/>τὴν ὑπεροχὴν ἐχουσῶν, ἀλύπως
                        αἰσθανόμεθα. κινδυνεύει <lb/>τοιγαροῦν ἐκ τῶνδε κᾀκεῖνος ὁ λόγος ἔχειν
                        ἐπιείκειαν, ὥς που <pb n="745"/> καὶ Ἱπποκράτης φησὶν, ὁ φάσκων ἕλκη πάντ’
                        εἶναι τὰ νοσήματα. <lb/>συνεχείας μὲν γὰρ λύσις τὸ ἕλκος, αἱ δ’ ἄμετροι
                        θερμασίαι <lb/>καὶ ψύξεις πλησίον ἥκουσι τοῦ λύειν τὴν συνέχειαν. <lb/>ἡ μὲν
                        γὰρ πολλὴ θερμασία τῷ διακρίνειν τε καὶ διατέμνειν τῆς <lb/>οὐσίας τὸ
                        συνεχὲς, ἡ δ’ ἄκρα ψύξις τῷ πιλεῖν τε καὶ συνωθεῖν <lb/>εἴσω τὰ μὲν
                        ἐκπιέζει, τὰ δὲ θλᾷ. καὶ τοῦτόν γέ τις <lb/>ὅρον τιθέμενος ἀμετρίας θερμοῦ
                        καὶ ψυχροῦ, τάχ’ ἂν οὐκ ἄπο <lb/>τρόπου γιγνώσκειν δόξειεν. εἴτε δὲ οὗτος
                        εἴτε ἄλλος τις ὅρος <lb/>ἐστὶ τῆς ἀμετρίας, ἀλλὰ τό γ’ ἐν τῷ πρὸς τὶ πᾶσαν
                        ἀμετρίαν <lb/>ὑπάρχειν ἤδη που πρόδηλον. οὐ γὰρ ὡσαύτως ὑπὸ τῶν θερμῶν
                        <lb/>ἢ ψυχρῶν ἅπαν τὸ σῶμα διατίθεται. καὶ διὰ τοῦτο τινὰ <lb/>μὲν οἰκείους
                        ἔχει τοὺς χυμοὺς ἀλλήλοις ζῶα, <milestone unit="ed2page" n="175"/>τινὰ δ’ οὐ
                        <lb/>μόνον οἰκείους ἔχει, ἀλλὰ καὶ φθαρτικοὺς, οἷον ἄνθρωπος καὶ
                        <lb/>ἔχιδνα. τὸ γοῦν σίελον ὀλέθριόν ἐστιν ἑκατέρῳ τὸ τοῦ ἑτέρου. <lb/>οὕτω
                        γοῦν καὶ σκορπίον ἀναιρήσεις ἐπιπτύων νῆστις, οὐ μὴν <lb/>ἄνθρωπός γε
                        ἄνθρωπον ἀναιρήσει δάκνων, οὐδὲ ἔχις ἔχιν, <lb/>οὐδ’ ἀσπίδα ἀσπίς. τὸ μὲν
                        γὰρ ὅμοιον οἰκεῖον εἶναι καὶ φίλιον, <pb n="746"/> τὸ δ’ ἐναντίον ἐχθρὸν καὶ
                        ἀνιαρόν. αὐξάνεται οὖν <lb/>ἅπαντα καὶ τρέφεται πρὸς τῶν ὁμοίων, ἀναιρεῖται
                        δὲ καὶ <lb/>φθείρεται πρὸς τῶν ἐναντίων. καὶ διὰ τοῦτο ἡ μὲν τῆς ὑγείας
                        <lb/>φυλακὴ διὰ τῶν ὁμοίων, ἡ δὲ τῶν νοσημάτων ἀναίρεσις διὰ <lb/>τῶν
                        ἐναντίων. ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἕτερος λόγος. ὁ δ’ ἑκτικὸς <lb/>ἐκεῖνος
                        πυρετὸς ὁ τὴν ἕξιν ἤδη τοῦ ζώου κατειληφὼς <lb/>ἀναίσθητός ἐστι τῷ κάμνοντι.
                        τῶν δ’ ἄλλων πυρετῶν οὐδεὶς <lb/>ἀναίσθητος, ἀλλ’ οἱ μὲν μᾶλλον, οἱ δὲ ἧττον
                        ἀνιαροὶ τοῖς νοσοῦσιν. <lb/>ἔνιοι δ’ αὐτῶν καὶ ῥῖγος ἐπιφέρουσι. γίνεται γὰρ
                        οὖν δὴ καὶ <lb/>τοῦτο τὸ σύμπτωμα, καθάπερ καὶ ἄλλα πολλὰ, πρὸς τῆς ἀνωμάλου
                        <lb/>δυσκρασίας. εἰπεῖν δ’ οὐκ ἐγχωρεῖ τὸν τρόπον αὐτῆς τῆς γενέσεως <lb/>ἐν
                        τῷ ἐνεστῶτι λόγῳ, πρὶν ἀποδεῖξαι περὶ τῶν φυσικῶν <lb/>δυνάμεων, ὅσαι τέ
                        εἰσι καὶ ὁποῖαι, καὶ ὅ τι δρᾷν ἑκάστη πέφυκεν. <lb/>ἀλλ’ ἐν ταῖς τῶν
                        συμπτωμάτων αἰτίαις ὑπὲρ ἁπάντων εἰρήσεται. </p></div></div></body></text></TEI>