<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg047.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="chapter" n="5"><p>Τούτων ἡμῖν αὐτάρκως ἀποδεικνυμένων, <lb/>ἐπισκεψόμεθα περὶ τῶν μὴ λυομένων νοσημάτων.
						διττὴ δέ <lb/>ἐστιν αὐτῶν ἡ φύσις· ἔνια μὲν γὰρ αὐτῶν ἔχει τὴν κατασκευὴν, ﻿<pb n="455"/> ὅταν ἀκριβῶς αὐτὴν ἔχῃ συμπληρουμένην· ἔνια δὲ ἐκ μὲν τῆς <lb/>τῶν λυομένων ἐστὶ
						φύσεως, ἀλλ’ ὅταν ἀποκτεῖναι φθάσῃ, <lb/>κατὰ τοῦτο αὐτοῖς γίνεσθαι συμβαίνει. τριττὸς
						δὲ καὶ τούτων <lb/>ὁ τρόπος ἐστίν· ἢ γὰρ διὰ τὴν τοῦ κάμνοντος ἀδυναμίαν, <lb/>ἢ διὰ τὴν
						τῶν νοσημάτων ἰσχὺν, ἢ διὰ τὰ συναμφότερα ἀναιρεῖ <lb/>πρὶν λυθῆναι. καθ’ ἕτερον δὲ
						λόγον εἷς καινὸς τύπος <lb/>ἁπάντων ἐστὶ τῶν τοιούτων, ὅταν ὑπὲρ τὴν δύναμιν ᾖ· τὸ
						<lb/>γάρ τοι συνέχον αὐτὸ τῆς ἀπωλείας τοῦ κάμνοντος ἐν τούτῳ <lb/>τέτακται, μήτε
						σωθῆναι δυναμένου τινὸς, εἰ μὴ κρατήσειεν ἡ <lb/>φύσις τῆς νόσου, μήτε ἀπόλλυσθαι χωρὶς
						τοῦ νικηθῆναι μὲν <lb/>τὴν φύσιν, ἐπικρατέστερον δὲ αὐτῆς γενέσθαι τὸ νόσημα. <lb/>καὶ
						διὰ τοῦτό γέ τινες ἓν σημαίνεσθαι νομίζουσιν ἐκ τοῦ μεγάλου <lb/>νοσήματος, ἐν τῷ πρός
						τι συνισταμένου, οὐκ εἰδότες <lb/>ὅτι λέγεται μέν ποτε καὶ οὕτω τὸ μέγα νόσημα, καθάπερ
						ἂν <lb/>εἰ καὶ μεῖζον ἐλέγομεν, ὅταν ὑπὲρ τὴν δύναμιν ᾖ· λέγεται δὲ <lb/>καὶ κατ’ ἰδίαν
						οὐσίαν, ὡς ἄνθρωπος, ἢ ἵππος, ἢ βοῦς μέγας. <lb/>ἀποδέδεικται δέ μοι καὶ περὶ τούτου τοῦ
						διττοῦ σημαινομένου <lb/>πολλάκις ἤδη δι’ ἑτέρων· τὸ δὲ πάντα ἐν πᾶσιν ἐξεργάζεσθαι, <pb n="456"/> φλύαρον· ὅπερ οὖν εἰς τὰ παρόντα χρήσιμον ὑπάρχει, <lb/>τοῦτο ἐρῶ. τῶν
						νοσημάτων ἕκαστον αὐτὸ μὲν καθ’ <lb/>ἑαυτὸ κέκτηταί τινα πηλικότητα, βέλτιον γὰρ οὕτως
						εἰπεῖν <lb/>ἕνεκα σαφηνείας, ἤτοι δὲ ὑπὲρ τὴν δύναμίν ἐστιν ἡ πηλικότης <lb/>αὕτη τοῦ
						νοσήματος, ὡς βαρύνειν αὐτὴν, ἢ τοὐναντίον <lb/>ἀσθενεστέρα τῆς δυνάμεως, ὡς νικηθῆναι
						πρὸς ἐκείνης, ἁπάντων <lb/>τῶν καλῶς γινομένων. ὅταν οὖν ὑπὲρ τὴν δύναμιν ᾖ,
						<lb/>τεθνήξεται πάντως ὁ ἄνθρωπος. </p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="6"><p>Οἱ καιροὶ δὲ τῆς νόσου τηνικαῦτα κατὰ <lb/>τὶ μὲν ὡσαύτως τοῖς προειρημένοις
						λαμβάνονται, κατὰ τὶ δὲ <lb/>οὐχ ὡσαύτως. ἡ μὲν γὰρ ἀρχὴ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐν
						<lb/>τῇ γενέσει τοῦ νοσήματος ἔχουσα τὴν σύστασιν· ἡ δὲ ἀνάβασις <lb/>οὐκ ἐν τῷ
						πέττεσθαι, καθάπερ ἐπὶ τῶν σώζεσθαι μελλόντων, <lb/>ἀλλ’ ἐν τοῖς τῆς ἀπεψίας καὶ τοῖς
						ὀλεθρίοις σημείοις. <lb/>ἐδείχθη γὰρ, εἴ <milestone unit="ed2page" n="310"/>τι
						μεμνήμεθα, διαφέροντα ταῦτα ἀλλήλων, <lb/>λεχθήσεται δὲ ἀναμνήσεως ἕνεκα καὶ νῦν ἐξ
						αὐτῶν <lb/>ἔνια. τὸ μὲν οὖν εὔχροον οὖρον καὶ μετρίως παχὺ πάντων <lb/>οὔρων ἐστὶ
						κάλλιστον, ὅσον ἐπὶ τῇ χροιᾷ καὶ συστάσει· <lb/>συμπαρεῖναι δὲ αὐτῷ χρὴ πάντως ἤτοι γε
						ἐναιώρημα χρηστὸν, <pb n="457"/> ἢ νεφέλην, ἢ ὑπόστασιν, ὡς ἂν ἡ τοῦ νοσήματος ἀπαιτῇ
						φύσις· <lb/>ἄλλως μὲν γὰρ ἐδείξαμεν ἐν τοῖς χολώδεσι νοσήμασιν, <lb/>ἄλλως δὲ ἐν τοῖς ἐξ
						ὠμῶν χυμῶν πλήθεσι τὰς ὑποστάσεις <lb/>γινομένας. ἐκ διαμέτρου δὲ, ὡς ἄν τις εἴποι, τὸ
						μὲν ἄπεπτον <lb/>οὖρόν ἐστιν, ὃ μήτε ἐναιώρημα μήτε ὑπόστασιν ἔχει <lb/>μήτε νεφέλην,
						ἀλλὰ μηδὲ πάχος τι προσειληφὸς, ἢ ὠχρότητα, <lb/>λευκὸν δέ ἐστι τῇ χροιᾷ, καὶ λεπτὸν τῇ
						συστάσει, καθάπερ <lb/>ὕδωρ· εἰ μέντοι νεφέλη τις, ἢ ἐναιώρημα μέλαν, ἢ ὑπόστασις
						<lb/>ἐν αὐτῷ γένοιτο μέλαινα, καὶ μᾶλλον εἰ καὶ σύμπαν εἴη <lb/>ζοφῶδες, ὀλέθριον
						ὑπάρχει· καθάπερ εἰ καὶ κριμνώδη τινὰ, <lb/>ἢ πεταλώδη κατ’ αὐτὸ φαίνοιτο· καὶ μὴν καὶ
						τὸ δυσῶδες <lb/>ἰσχυρῶς, καὶ τὸ λιπαρὸν, ὅπερ ἐλαιῶδες ὀνομάζουσιν, ὀλέθριον. <lb/>ταῦτα
						οὖν ἐστι τὰ οὖρα, μεγάλου νοσήματος γνωρίσματα, <lb/>ὃ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἔλεγον
						ὑπάρχειν μέγα. <lb/>μέγα δὲ, εἰ καὶ τὸ πτύσμα πλευριτικοῖς καὶ περιπνευμονικοῖς,
						<lb/>ἤτοι μέλαν, ἢ πυῤῥὸν ἰσχυρῶς, ἢ ἀφρῶδες, ἢ δυσῶδες ἱκανῶς, <lb/>ἢ μηδ’ ὅλως
						πτυόμενον, ἰσχυρᾶς ὀδύνης ἢ δυσπνοίας <pb n="458"/> κατεχούσης τὸν ἄνθρωπον. ἀνάλογον δὲ
						τοῖσδε κᾀπὶ τῶν <lb/>ἄλλων νοσημάτων, ὅσα καθ’ ἧπαρ, ἢ γαστέρα συνίσταται, <lb/>τῶν
						ὀλεθρίων σημείων ὑπάρχει γένος, ὅθεν οὐδὲ ὁρίσαι παραπλησίως <lb/>οἷόν τε τῇ τῶν
						σωθησομένων ἀκμῇ τὴν ἐν τοῖς <lb/>τοιούτοις νοσήμασιν· ἐκεῖ μὲν γὰρ οἱ μέγιστοι
							παρο<milestone unit="ed1page" n="388"/>ξυσμοὶ <lb/>τὴν ἀκμὴν ἀφώριζον, ἐνταυθοῖ δὲ οὐχ
						ὁρίσαι τοὺς μεγίστους <lb/>ὁμοίως, ὡς ἂν μηδὲ πεπτομένου τὴν ἀρχὴν τοῦ νοσήματος,
						<lb/>ἀλλ’ ἐπινοίᾳ χρὴ λαμβάνειν τὸ μέγιστον, εἰς ὃ ποτὲ <lb/>μὲν ἀφικνεῖται τὸ νόσημα,
						ποτὲ δὲ ἀναιρεῖ φθάνον. ἐπὶ μέν <lb/>γε τῆς λυομένης φλεγμονῆς ἡ τοῦ πύου γένεσις ὅρος
						τῆς ἀκμῆς· <lb/>ἐπὶ δὲ τῆς μὴ μελλούσης λύεσθαι δυνατὸν μὲν τὸν ἄνθρωπον <lb/>ἀποθανεῖν
						ἐστι καὶ κατὰ τὴν ἀνάβασιν αὐτῆς· ἐγχωρεῖ <lb/>δὲ καὶ διαρκέσαι τὴν δύναμιν ἰσχυροτάτην
						ὑπάρχουσαν <lb/>ἄχρι τοῦ τελευταίου μεγέθους. ταύτης γάρ τοι τῆς φλεγμονῆς, <lb/>ὅταν γε
						μὴ μέλλοι λύεσθαι, τὸ μέγιστον μέγεθος ἤτοι γε <lb/>εἰς γάγγραιναν, ἢ εἰς σηπεδόνα
						τελευτᾷ· μέχρι δ’ ἂν μηκέτι <lb/>τι τούτων ᾖ, δυνατὸν αὐτὴν αὐξηθῆναι. ἀνάλογον δὲ τῇ
						<lb/>φλεγμονῇ καὶ αἱ καθ’ ἕκαστον γένος τῶν ἄλλων νοσημάτων ﻿<pb n="459"/> αὐξήσεις
						νοείσθωσαν. εἴρηται δὲ αὐτῶν οὐ τὰ γένη μόνον, <lb/>ἀλλὰ καὶ αἱ διαφοραὶ καὶ τὰ εἴδη δι’
						ἑνὸς ὑπομνήματος, ὃ <lb/>περὶ διαφορᾶς νοσημάτων ἐπιγράφεται. ἐκείνῳ δὲ μάλιστά <lb/>σε
						προσέχειν ἀξιῶ τὸν νοῦν, ὃ παροφθὲν ἱκανῶς ἄν τινα <lb/>σφάλλοι. </p></div></div></body></text></TEI>