καὶ ἡ ὄλυρα δὲ καλουμένη πλείστη κατά τὴν Ἀσίαν ἐστίν, ἐν τῷ μέσῳ τούτων
τε καὶ πυρῶν καθεστηκυῖα· τοσούτῳ γάρ ἐστι
πυροῦ χείρων ὅσῳ τούτων βελτίων· χρῶνται δὲ καὶ
 αὐτῶν saepissime invenitur apud Gal.) 5 χρὴ G: oportet
quoniam L 7 post de alphitis vero add. quoniam pd: alfita
vero omnia sunt etc. v 9 ὑγρὸν G: humidior L
 

 
 ταύτῃ κατὰ τοὺς αὐτοὺς τρόπους. ζειᾶς δὲ μὴ ζητεῖν
ἕτερον παρὰ τὰς ὀλύρας καὶ τίφας ἐδώδιμον Ἕλλησιν·
ἀκριβῶς μὲν γὰρ οὐκ οἶδα καθ’ ὁποτέρου τούτων οἱ
παλαιοὶ τὸ τῆς ζειᾶς ἔφερον ὄνομα, τρίτον δ’ οὐδέν
ἐστι τούτοις ὅμοιον γένος; ἀλλ’ ἤτοι τὰς τίφας ἢ τὰς 
ὀλύρας οὕτως ὠνόμαζον· Μνησίθεος δὲ κατὰ μὲν ταὐτοῦ
σπέρματος ἄμφω τὰ ὀνόματα φέρει τίφας καὶ
ὀλύρας ὀνομάζων, τὰς ζειὰς δ’ ὧς ἕτερόν τι τούτου
μοχθηρότερον ὑπείληφεν ἔδεσμα, καί μοι δοκεῖ τὰς
νῦν ὑφ’ ἡμῶν ὀνομαζομένας τίφας αὐτὸς ζειὰς προσαγορείειν 
 ἢ τι καὶ τῶνδε μοχθηρότερον. ἔστι δὲ τὸ
σπέρμα πτισθῆναι μὲν δεόμενον ὥσπερ ἡ κριθὴ καὶ
ἡ ὄλυρα καὶ ὁ βρόμος, ἐπειδὰν δὲ γυμνωθῇ, πολὺ καὶ
πυροῦ καὶ κριθῆς καὶ ὀλύρας ἰσχνότερόν τε καὶ μικρότερον
γίνεται· ἔστι δὲ καὶ ξανθὸν ὁμοίως τοῖς 
 πυροῖς, οὐχ ὥσπερ ἡ κριθὴ λευκόν. γίνεται δ’ ἔν τισιν
ἔθνεσι κριθὴ γυμνή, καθάπερ ἐν Καππαδοκίᾳ, καὶ
καλεῖται οὕτως πρὸς αὐτῶν ἐκείνων ὧς ἐμοὶ νῦν
εἴρηται καὶ ἔστι τά τ’ ἄλλα καλλίστη καὶ ἐξ ὕδατος
ὥσπερ χόνδρος ἑψηθεῖσα σύν τινι τῶν γλυκέων οἴνων ὢ
ἐπιτηδειοτάτη ληφθῆναι. Κύαμοι δὲ ῥυπτικὸν μὲν ἔχουσί τι καὶ αὐτοὶ
κριθῶν δὲ] οὐδὲν ἧττον, ἀλλ’ οὔτε πέττονται ῥᾳδίως
καὶ φυσώδεις ἱκανῶς εἰσιν, ὥστε πολύ βέλτιον τοὺς
πισσοὺς ἐσθίειν· ἀμείνους γὰρ εἰς ἅπαντα κυάμων. 
 6 Μνησίθεος] Gal. VI 512, 9 88., cf. Athen. Ill 115 f. (265,
14 88. Kaibel) 
 2 ἕτερον <γένος>? 11 τῶνδε] τοῦδε G: his vp: om.
 ἐπειδὴ G 23 δὲ delevi: om. L 25 γὰρ εἰς G: enim sunt
secundum γάρ <εἰσιν> εἰς?) L 

 
 ὦχροι δὲ καὶ δόλιχοι καὶ φάσηλοι πολὺ καὶ τῶν
κυάμων μοχθηρότεροι.