<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg019.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="section" n="20"><p>ταῦτ’
ἄρα καὶ τῶν τῶν ἐδεσμάτων ὑδατώδη τε καὶ ἀμβλέα
γευομένοις ἐστίν — ὑπάρχει δὲ τοῦτο διὰ περιττὴν
ὑγρότητα τοῖς πλείστοις τῶν λαχανωδῶν καὶ μάλιστα <lb n="25"/>
<note type="footnote">4—20 ὁ 188, 7—189, 2</note>
<note type="footnote">1 πανταχόθεν G: ubique L 5 δριμύ G: acutum quid L
7 κατά ταὐτὰ scripsi: κατὰ ταῦτα G: secundum hoc L
9 ἐμποιεῖ G 15 εἰσὶ G 22 ὅσα G: omnium quecumque L:
cf. Fleckeiseni annal. suppl. XXIII 682 7</note>

<pb n="9"/>
τοῖς κηπευομένοις — ἅπαντα ταῦτα δι’ ὄξους ἐσθίουσιν,
ὅσα μὲν ἥδιον ὦμά προσφέρεσθαι, γάρου μιγνύντες,
ὅσα δ’ ἑφθά, τοὔλαιον ἐπιχέοντες· ἔνια δὲ
καὶ δι’ ὑποτριμμάτων ἐσθίουσιν ὄξος μὲν ἐχόντων
<lb n="5"/> ἀπάντων, ἀλλ’ ἤτοι μετὰ μέλιτος ἢ νάπυος, ἄνηθον ἢ
Λιβυστικὸν ἢ κύμινον ἢ σέλινον ἢ τὸ τοῦ κάρου
σπέρμα μιγνύντες ἢ τι τοιοῦτον ἕτερον.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="21"><p>αὐτὴ γὰρ ἡ φύσις ἡγεῖται καὶ διδάσκει τὸ ποιητέον οὐ μόνον τούς
τι σοφώτερον ἐπισταμένους ἀλλὰ καὶ τοὺς ἰδιώτας·
<lb n="10"/> καὶ ἔγωγε πολλάκις συνεχῶς χρῆσθαι τοῖς τοιούτοις
ὑποτρίμμασιν ἐκέλευον &lt;ἂν&gt; οἷς μέλει
διαίτης, εἰ μὴ τῆς σαρκὸς τῶν φοινίκων ἐμίγνυον
αὐτοῖς ἔνιοι τῶν ὀψοποιῶν πάμπολυ.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="22"><p>γινώσκειν οὖν χρὴ καὶ περὶ τῶν ὑποτριμμάτων ἐν βραχεῖ· τὰ μὲν
<lb n="15"/> δὴ &lt;διὰ&gt; τῶν δριμέων τε καὶ θερμῶν πλείστων
οἷάπερ ἐστὶ τά τε νῦν εἰρημένα καὶ ὅσα
διά κρομμύων τε καὶ σκορόδων ἢ κοριάνου σκευάζουσι,
ταῦτα μὲν οὖν ἅπαντα τῆς λεπτυνούσης ἐστὶ δυνάμεως,
ὅσα δ’ ἧττον τούτων μὲν μετέχει πλειόνων δὲ
<lb n="20"/> τῶν παχυνόντων, ἐπί μικτὰ ταῖς δυνάμεσιν ὑπάρχει.</p></div></div></body></text></TEI>