ἐς πόσον ἆ δειλοὶ καμάτως κεἰς ἔργα πονεῦμες,ψυχὰν δ’ ἄχρι τίνος ποτὶ κέρδεα καὶ ποτὶ τέχναςβάλλομες, ἱμείροντες ἀεὶ πολὺ πλείονος ὄλβω;λαθόμεθ’ ἦ ἄρα πάντες, ὅτι θνατοὶ γενόμεσθα,χὠς βραχὺν ἐκ Μοίρας λάχομες χρόνον;