αἱ Χάριτες κλαίοντι τὸν υἱέα τῶ Κινύραο, ὤλετο καλὸς Ἄδωνις ἐν ἀλλάλαισι λέγουσαι. αἰαῖ δ’ ὀξὺ λέγοντι πολὺ πλέον ἢ Παιῶνα. χαἰ Μοῖραι τὸν Ἄδωνιν ἀνακλείουσιν Ἄδωνιν, καί νιν ἐπαείδουσιν· ὃ δέ σφισιν οὐχ ὑπακούει· οὐ μὰν οὐκ ἐθέλει, Κώρα δέ νιν οὐκ ἀπολύει. λῆγε γόων Κυθέρεια τὸ σάμερον, ἴσχεο κομμῶν· δεῖ σε πάλιν κλαῦσαι, πάλιν εἰς ἔτος ἄλλο δακρῦσαι.