χήρα δ’ ἁ Κυθέρεια, κενοὶ δ’ ἀνὰ δώματ’ Ἔρωτες.σοὶ δ’ ἅμα κεστὸς ὄλωλε. τί γὰρ τολμηρὲ κυνάγεις; καλὸς ἐὼν τοσσοῦτον ἐμήναο θηρὶ παλαίειν;’ὧδ’ ὀλοφύρατο Κύπρις· ἐπαιάζουσιν Ἔρωτεςαἰαῖ τὰν Κυθέρειαν, ἀπώλετο καλὸς Ἄδωνις.δάκρυον ἁ Παφία τόσσον χέει, ὅσσον Ἄδωνιςαἷμα χέει· τὰ δὲ πάντα ποτὶ χθονὶ γίνεται ἄνθη.αἷμα ῥόδον τίκτει, τὰ δὲ δάκρυα τὰν ἀνεμώναν.