δύσποτμε μεῖνον Ἄδωνι, πανύστατον ὥς σε κιχείω,ὥς σε περιπτύξω καὶ χείλεα χείλεσι μίξω.ἔγρεο τυτθὸν Ἄδωνι, τὸ δ’ αὖ πύματόν με φίλησον,τοσσοῦτόν με φίλησον, ὅσον ζώῃ τὸ φίλημα,ἄχρις ἀποψύχῃς ἐς ἐμὸν στόμα κεἰς ἐμὸν ἧπαρπνεῦμα τεὸν ῥεύσῃ, τὸ δέ σευ γλυκὺ φίλτρον ἀμέλξω,ἐκ δὲ πίω τὸν ἔρωτα, φίλημα δὲ τοῦτο φυλάξωὡς αὐτὸν τὸν Ἄδωνιν, ἐπεὶ σύ με δύσμορε φεύγεις,