αἰάζω τὸν Ἄδωνιν· ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες.κεῖται καλὸς Ἄδωνις ἐν ὤρεσι μηρὸν ὀδόντι,λευκῷ λευκὸν ὀδόντι τυπείς, καὶ Κύπριν ἀνιῇλεπτὸν ἀποψύχων· τὸ δέ οἱ μέλαν εἴβεται αἷμαχιονέας κατὰ σαρκός, ὑπ’ ὀφρύσι δ’ ὄμματα ναρκῇ, καὶ τὸ ῥόδον φεύγει τῶ χείλεος· ἀμφὶ δὲ τήνῳθνᾴσκει καὶ τὸ φίλημα, τὸ μήποτε Κύπρις ἀνοίσει.Κύπριδι μὲν τὸ φίλημα καὶ οὐ ζώοντος ἀρέσκει,ἀλλ’ οὐκ οἶδεν Ἄδωνις, ὅ νιν θνᾴσκοντ’ ἐφίλησεν.αἰάζω τὸν Ἄδωνιν· ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες.ἄγριον ἄγριον ἕλκος ἔχει κατὰ μηρὸν Ἄδωνις·