πρὸς δ’ ἔτι μ’ ἐπτοίησε διὰ γλυκὺν αἰνὸς ὄνειροςὕπνον· δειμαίνω δὲ παλιγκοτον ὄψιν ἰδοῦσαἐκπάγλως, μή μοί τι τέκνοις ἀποθύμιον ἔρδοι.εἴσατο γάρ μοι ἔχων μακέλην εὐεργέα χερσὶπαῖς ἐμὸς ἀμφοτέρῃσι, βίη Ἡρακληείη·