ἀσχαλάαν, ὅτε δή γε καὶ εὐφροσύνης κόρος ἐστί·καί σε μάλ’ ἐκπάγλως ὀλοφύρομαι ἠδ’ ἐλεαίρω,οὕνεκεν ἡμετέροιο λυγροῦ μετὰ δαίμονος ἔσχες,ὅσθ’ ἡμῖν ἐφύπερθε κάρης βαρὺς αἰωρεῖται.ἴστω γὰρ Κούρη τε καὶ εὐέανος Δημήτηρ,