νύκτας τε κλαίουσα καὶ ἐκ Διὸς ἤμαθ’ ὁπόσσα.ἄλλος μὰν οὐκ ἄν τις ἐϋφρήναι με παραστὰςκηδεμόνων· οὐ γάρ σφε δόμων κατὰ τεῖχος ἐέργει·καὶ λίην πάντες γε πέρην πιτυώδεος Ἰσθμοῦναίουσ’ , οὐδέ μοί ἐστι πρὸς ὅντινά κε βλέψασα