καὶ γοεροῖς στομάτεσσι μελίσδετε πένθιμον ᾠδάν,οἵαν ὑμετέροις ποτὶ χείλεσι γῆρας ἀείδει,εἴπατε δ’ αὖ κούραις Οἰαγρίσιν, εἴπατε πάσαιςΒιστονίαις Νύμφαισιν ἀπώλετο Δώριος Ὀρφεύς. ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι.κεῖνος ὁ ταῖς ἀγέλαισιν ἐράσμιος οὐκέτι μέλπει, οὐκέτ’ ἐρημαίαισιν ὑπὸ δρυσὶν ἥμενος ᾅδει,ἀλλὰ παρὰ Πλουτῆϊ μέλος Ληθαῖον ἀείδει.ὤρεα δ’ ἐστὶν ἄφωνα, καὶ αἱ βόες αἱ ποτὶ ταύροιςπλαζόμεναι γοάοντι καὶ οὐκ ἐθέλοντι νέμεσθαι.ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι.σεῖο Βίων ἔκλαυσε ταχὺν μόρον αὐτὸς Ἀπόλλων,καὶ Σάτυροι μύροντο μελάγχλαινοί τε Πρίηποι·καὶ Πᾶνες στοναχεῦντο τὸ σὸν μέλος, αἵ τε καθ’ ὕλανΚρανίδες ὠδύραντο, καὶ ὕδατα δάκρυα γέντο.Ἀχὼ δ’ ἐν πέτραισιν ὀδύρεται, ὅττι σιωπῇ κοὐκέτι μιμεῖται τὰ σὰ χείλεα. σῷ δ’ ἐπ’ ὀλέθρῳδένδρεα καρπὸν ἔριψε, τὰ δ’ ἄνθεα πάντ’ ἐμαράνθη.μάλων οὐκ ἔρρευσε καλὸν γλάγος, οὐ μέλι σίμβλων,κάτθανε δ’ ἐν κηρῷ λυπεύμενον· οὐκέτι γὰρ δεῖτῶ μέλιτος τῶ σῶ τεθνακότος αὐτὸ τρυγᾶσθαι.ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι.οὐ τόσον εἰναλίαισι παρ’ ᾀόσι μύρατο Σειρήν,οὐδὲ τόσον ποκ’ ἄεισεν ἐνὶ σκοπέλοισιν Ἀηδών,οὐδὲ τόσον θρήνησεν ἀν’ ὤρεα μακρὰ Χελιδών,Ἀλκυόνος δ’ οὐ τόσσον ἐπ’ ἄλγεσιν ἴαχε Κῆϋξ, οὐδὲ τόσον γλαυκοῖς ἐνὶ κύμασι κηρύλος ᾆδεν, οὐ τόσον ἀῴοισιν ἐν ἄγκεσι παῖδα τὸν Ἀοῦς ἱπτάμενος περὶ σᾶμα κινύρατο Μέμνονος ὄρνις, ὅσσον ἀποφθιμένοιο κατωδύραντο Βίωνος.ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι.ἀδονίδες πᾶσαί τε χελιδόνες, ἅς ποκ’ ἔτερπεν,ἃς λαλέειν ἐδίδασκε, καθεζόμεναι ποτὶ πρέμνοιςἀντίον ἀλλάλαισιν ἐκώκυον· αἳ δ’ ὑπεφώνευνὄρνιθες λυπεῖσθ’ αἱ πενθάδες· ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς.ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι. τίς ποτε σᾷ σύριγγι μελίξεται ὦ τριπόθητε;τίς δ’ ἐπὶ σοῖς καλάμοις θήσει στόμα; τίς θρασὺς οὕτως;εἰσέτι γὰρ πνείει τὰ σὰ χείλεα καὶ τὸ σὸν ἆσθμα,ἀχὰ δ’ ἐν δονάκεσσι τεᾶς ἔτι βόσκετ’ ἀοιδᾶς.Πανὶ φέρω τὸ μέλισμα; τάχ’ ἂν καὶ κεῖνος ἐρεῖσαιτὸ στόμα δειμαίνοι, μὴ δεύτερα σεῖο φέρηται.ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι.κλαίει καὶ Γαλάτεια τὸ σὸν μέλος, ἅν ποκ’ ἔτερπεςἑζομέναν μετὰ σεῖο παρ’ ἀϊόνεσσι θαλάσσας.οὐ γὰρ ἴσον Κύκλωπι μελίσδεο· τὸν μὲν ἔφευγεν ἁ καλὰ Γαλάτεια, σὲ δ’ ἅδιον ἔβλεπεν ἅλμας.καὶ νῦν λασαμένα τῶ κύματος ἐν ψαμάθοισινἕζετ’ ἐρημαίαισι, βόας δ’ ἔτι σεῖο νομεύει.ἄρχετε Σικελικαὶ τῶ πένθεος ἄρχετε Μοῖσαι.πάντα τοι ὦ βούτα συγκάτθανε δῶρα τὰ Μοισᾶν,παρθενικᾶν ἐρόεντα φιλήματα, χείλεα παίδων,καὶ στυμνοὶ περὶ σῶμα τεὸν κλαίουσιν Ἔρωτες.χἀ Κύπρις ποθέει σε πολὺ πλέον ἢ τὸ φίλημα,τὸ πρώαν τὸν Ἄδωνιν ἀποθνᾴσκοντα φίλησεν.τοῦτό τοι ὦ ποταμῶν λιγυρώτατε δεύτερον ἄλγος,