ἀμφὶ δὲ δινήεντος ὑπὸ στεφάνην ταλάροιοἙρμείης ἤσκητο· πέλας δέ οἱ ἐκτετάνυστοἌργος ἀκοιμήτοισι κεκασμένος ὀφθαλμοῖσι.τοῖο δὲ φοινήεντος ἀφ’ αἵματος ἐξανέτελλενὄρνις ἀγαλλόμενος πτερύγων πολυανθέϊ χροιῇ,ταρσὸν ἀναπλώσας ὡσείτε τις ὠκύαλος νηῦς· χρυσείου ταλάροιο περίσκεπε χείλεα ταρσός.τοῖος ἔην τάλαρος περικαλλέος Εὐρωπείης.αἳ δ’ ἐπεὶ οὖν λειμῶνας ἐς ἀνθεμόεντας ἵκανον,ἄλλη ἐπ’ ἀλλοίοισι τότ’ ἄνθεσι θυμὸν ἔτερπον.τῶν ἣ μὲν νάρκισσον ἐΰπνοον, ἣ δ’ ὑάκινθον,ἣ δ’ ἴον, ἣ δ’ ἕρπυλλον ἀπαίνυτο· πολλὰ δ’ ἔραζελειμώνων ἐαροτρεφέων θαλέθεσκε πέτηλα.αἳ δ’ αὖτε ξανθοῖο κρόκου θυόεσσαν ἔθειρανδρέπτον ἐριδμαίνουσαι, ἀτὰρ μεσσίστη ἄνασσαἀγλαΐην πυρσοῖο ῥόδου χείρεσσι λέγουσα,