εἰσέτι πεπταμένοισιν ἐν ὄμμασιν εἶχε γυναῖκας. ὀψὲ δὲ δειμαλέην ἀνενείκατο παρθένον αὐδήν· τίς μοι τοιάδε φάσματ’ ἐπουρανίων προΐηλεν; ποῖοί με στρωτῶν λεχέων ὕπερ ἐν θαλάμοισιν ἡδὺ μάλα κνώσσουσαν ἀνεπτοίησαν ὄνειροι, τίς δ’ ἦν ἡ ξείνη, τὴν εἴσιδον ὑπνώουσα;