τόνδε κατιθύνοντα πόρον προκέλευθον ἐμεῖο.οὐκ ἀθεεὶ γὰρ ταῦτα διέρχομαι ὑγρὰ κέλευθα.ὣς φάτο· τὴν δ’ ὧδε προσεφώνεεν ἠΰκερως βοῦς·θάρσει παρθενική, μὴ δείδιθι πόντιον οἶδμα.αὐτός τοι Ζεύς εἰμι, κεἰ ἐγγύθεν εἴδομαι εἶναιταῦρος· ἐπεὶ δύναμαί γε φανήμεναι ὅττι θέλοιμι.σὸς δὲ πόθος μ’ ἀνέηκε τόσην ἅλα μετρήσασθαιταύρῳ ἐειδόμενον· Κρήτη δέ σε δέξεται ἤδη,ἥ μ’ ἔθρεψε καὶ αὐτόν, ὅπῃ νυμφήϊα σεῖοἔσσεται· ἐξ ἐμέθεν δὲ κλυτοὺς φιτύσεαι υἷας,οἳ σκηπτοῦχοι ἄνακτες ἐπὶ χθονίοισιν ἔσονται.ὣς φάτο· καὶ τετέλεστο τά περ φάτο. Φαίνετο μὲν δὴΚρήτη, Ζεὺς δὲ πάλιν σφετέρην ἀνελάζετο μορφήν,λῦσε δέ οἱ μίτρην, καί οἱ λέχος ἔντυον Ὧραι.ἡ δὲ πάρος κούρη Ζηνὸς γένετ’ αὐτίκα νύμφη,καὶ Κρονίδῃ τέκνα τίκτε καὶ αὐτίκα γίνετο μήτηρ.