τέλος δʼ οὖν, ἵνα μὴ μακρολογῶ, μεταπεμψαμένη γάρ γάρ del. Kenyon. με πάλιν ὕστερον εἶπεν ὅτι πολλοὺς λόγους ἀναλώσασα πρὸς τὸν Ἀθηνογένην μόλις εἴη συμπεπεικυῖα αὐτὸν ἀπολῦσαί μοι τόν τε Μίδαν κα ὶ τ οὺς υἱεῖς ἀμφοτέρους τετταράκοντα μνῶν, καὶ ἐκέλευέ με τὴν ταχίστην πορίζειν τὸ ἀργύριον, πρὶν μεταδόξαι τι Ἀθηνογένει. συναγαγὼν δʼ ἐγὼ πανταχόθεν καὶ τοὺς φίλους ἐνοχλήσας καὶ θεὶς ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὰς τετταράκοντα μνᾶς ἧκον ὡς τὴν Ἀντι γόναν. κἀκε ίνη ς υνήγα γεν συνήγαγεν Revillout. ἡμᾶς εἰς τὸ αὐτό, ἐμέ τε καὶ Ἀθηνο γ έ νην, καὶ διή λλ αξε, καὶ παρεκελεύσατ ο τ οῦ λοιποῦ εὖ ποιεῖν ἀλλήλους. καὶ ἔγωγʼ ἔφην ταῦτα ποιήσειν, καὶ Ἀθηνογένης οὑτοσὶ ὑπολαβὼν εἶπε ν ὅ τι τῶν πεπραγμένων δεῖ με χάριν ἔχειν Ἀντιγόνᾳ· καὶ νῦν, ἔφη, ταύτης ἕνεκα ἤδη σοι ἐνδείξομαι ὅσα σε ἀγα θὰ ποιήσω. σὺ μὲ ν γάρ , γάρ Diels. ἔφη, τὸ τὸ Diels. ἀργύριον ἐπʼ ἐλευθερίᾳ καταβαλ εῖ ς καταβαλεῖς Kenyon. το ῦ τοῦ Weil: τῇ Diels. Μίδο υ Μίδου Revillout. καὶ τῶν παίδων, ἐγὼ δέ σοι ἀποδώσομαι αὐτοὺς ὠνῇ καὶ πράσει, ἵνα πρῶτον μὲν μηδεὶς παρε νοχλῇ παρενοχλῇ Blass: σε ἐνοχλῇ Revillout. μηδὲ διαφθείρῃ τὸν π α ῖδα, ἔ π ε ι τʼ παῖδα, ἔπειτʼ Blass (secundum Jensen': Μίδαν, εἶτʼ Kenyon. αὐτοὶ μὴ μὴ Blass. ἐγχειρῶσι πο νηρε ύε σθαι πονηρεύεσθαι Weil. μηδὲν διὰ τὸν φόβ ον . φόβον Kenyon.