τὸ δὲ γενόμενον δεῖ ὑμᾶς ἀκοῦσαι· φανήσεται γὰρ ἀκόλουθον ὂν τῇ ἄλλῃ αὐτῶν ἐπιβουλῇ. τὸν μὲν γὰρ παῖδα, ὅνπερ ἀρτίως εἶπον, ἔπεμπέ μοι λέγοντα ὅτι οὐκ ἂν συνείη μοι, εἰ μὴ λύσομαιεἰ μὴ λύσομαι Kenyon: ἂν μὴ ὠνῶμαι Weil. αὐτοῦ τὸν πατέρα καὶ τὸν ἀδελφόν.ἀδελφόν Weil. ἤδη δʼ ἐμοῦ ὡμολογηκότος αὐτῶν καταθήσειν, τριῶν ὄντων, τὸ ἀργύριον,ἀργύριονRevillout. προςελθὼν ὁ Ἀθηνογένης πρός τιναςτιναςDiels. τῶν φίλων τῶν ἐμῶν

τί βούλεται,ἔφη,ἐπικρατὴςἐβούλετο γενόμενος ἐπικρατὴςKenyon. πράγματα ἔχειν ᾧ ἔξεστι λαβόντι τὸν παῖδα χρῆσθαιPostχρῆσθαι add. ὅ τι ἂν ἐθέλῃHager.τὴν μὲν συκοφαντίανἐποιεῖτο τῷ δὲ λἀδικημάτων καἐπίστευσα ὡς ετὸν μὲν παῖδα διν οὐκ ἤθελον οὖν τετταράκοντα μνᾶςπέντε τάλαντατετταράκονταusque adτάλανταDiels. Desunt versus duo.