τὸ δὲ γενόμενον δεῖ ὑμᾶς ἀκοῦσα ι· φαν ήσεται γὰρ ἀκόλουθον ὂν τῇ ἄλλῃ αὐτῶν ἐπιβο υλῇ. τὸν μὲν γὰρ παῖδα, ὅνπ ερ ἀρ τίως εἶπο ν, ἔπε μπέ μοι λέγοντα ὅτι οὐκ ἂν συ νείη μ οι, εἰ μὴ λ ύσομαι εἰ μὴ λύσομαι Kenyon: ἂν μὴ ὠνῶμαι Weil. αὐτοῦ τὸν πατ έρ α καὶ τὸν ἀδελφ όν. ἀδελφόν Weil. ἤδη δʼ ἐμοῦ ὡμολ ογη κότος αὐτῶν κα ταθήσειν, τριῶν ὄν των , τὸ ἀ ργύριον, ἀργύριον Revillout. προς ελθὼν ὁ Ἀθηνογένης πρός τινας τινας Diels. τῶν φίλων τῶν ἐμῶν τί βού λ ετ αι, ἔφη, ἐπ ικρατὴς ἐβούλετο γενόμενος ἐπικρατὴς Kenyon. πράγματα ἔχειν ᾧ ἔξεστι λα βόντι τὸν παῖδα χρ ῆσθ αι Post χρῆσθαι add. ὅ τι ἂν ἐθέλῃ Hager. τὴν μὲν συκοφα ντίαν ἐ ποιεῖτο τῷ δὲ λ ἀ δικημάτων κα ἐπ ίστευσα ὡ ς ε τὸ ν μὲν παῖδα δι ν οὐκ ἤθελο ν οὖν τετ ταράκοντα μνᾶς πέν τε τάλα ντα τετταράκοντα usque ad τάλαντα Diels. Desunt versus duo.