ὃς εἰδὼς ὅτι πολλαὶ ὠναὶ γίγνον ται ἐν τῇ πόλει ἔθηκε νόμον δίκαι ον, ὡς παρὰ πάντων ὁμολογεῖται, τὰς ζη μίας ἃς ἂν ἐργάσωνται οἱ οἰκέται καὶ τὰ ἀ δικήμ ατα ἀδικήματα Jensen olim: ἀναλώματα Revillout. διαλύειν τὸν δεσπότην παρʼ ᾧ ἂν ἐργάς ωνται ἂν ἐργάσωνται Weil. οἱ οἰκέται. εἰκότως· καὶ γὰρ ἐάν τι ἀγ αθὸν ἐάν τι ἀγαθὸν Weil. πράξῃ ἢ ἐργασίαν εὕρ ῃ ὁ ο ἰκέτης το ῦ κεκτημένου αὐτὸν γ ίγ νετ αι. σὺ δὲ τὸν ν όμον ἀφεὶς περὶ συνθ ηκῶν παραβαιν ομένων παραβαινομένων Diels. διαλέγῃ. καὶ ὁ μὲν Σόλων οὐδʼ ὃ δικαίως ἔγραφεν ψήφ ισμά τις τοῦ νόμου ψήφισμά τις τοῦ νόμου Jensen. οἴεται δεῖν κυριώ τερον εἶναι, σὺ δὲ καὶ σὺ δὲ καὶ Jensen: σὺ δὲ οἴει Blass. τ ὰς ἀδίκους συνθ ήκας ἀξιοῖς κρατεῖν ἀξιοῖς κρατεῖν Jensen: δεῖν κρατεῖν Blass. πάντων πάντων Revillout. τ ῶν νόμων. καὶ π ρὸς τούτοις, ὦ ἄνδρες δικαστ αί, τῷ τε πατ ρὶ τῷ ἐμῷ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιτ ηδείοις ἔλ εγεν ὡς εθελ δ ωρεὰν Column 11 κε τὸν δὲ Μίδαν κελεύς ας κελεύσας Jensen: κελεύοι με Weil. ἐᾶν αὐτῷ καὶ μὴ ὠνεῖσθαι· ἐμὲ δʼ οὐκ ἐθέλειν ἀλλὰ βούλεσθαι πάντας πρίασθαι. καὶ ταῦτα καὶ πρὸς ὑμᾶς αὐτόν, φασίν, μέλλει ν λέγειν, ἵνα δὴ δοκοίη μέτριος εἶναι, ὥς πε ρ πρὸς ἠλιθίους τινὰς διαλεξόμενος καὶ οὐκ αἰσθησομένους τὴν τούτου ἀναίδ εια ν.