ὁ δὲ τοιοῦτος αὐτοῦαὐτοῦ Revillout:οἶμαι Kenyon. λόγος, ὦ ἄνδρες δικαςταί, οὐκ ἀπολόγημάἀπολόγημά Reinach. ἐστιν, ἀλλʼ ὁμολόγημα ὡς οὐ δεῖ με τὰ χρέα διαλύειν. ὅταν γὰρ φῇ μὴ εἰδέναι ἅπανταἅπαντα Revillout. τὰ ὀφειλόμενα, οὐκ ἔστιν αὐτῷ δήπου τόδʼτόδʼ Kenyon. εἰπεῖν ὡς προεῖπέ μοι περὶ τῶν χρεῶν· ὅσα δʼ οὐκὅσα δ’ οὐκ Revillout. ἤκουσα παρὰ τοῦ πωλοῦντος ταῦτα οὐ δίκαιός εἰμι διαλύειν. ὅτι μὲν οὖν ᾔδεις, ὦ Ἀθηνόγενες, ὀφείλοντα Μίδαν τὰ χρήματα ταῦτα οἶμαι πᾶσιν εἶναι δῆλον ἐξ ἄλλων τε πολλῶν καὶ ἐκ τοῦ αἰτεῖν σε τὸν Νίκωνα ὑπὲρ ἐμοῦ ἐγγυητήν, εἰτὰ χρέα ὄντα ἱκανὸννο. οὐ μὲν δὴ ἐγὼτῷ λόγωι σοῦ τούτῳ

ος καὶ οὐκ εἰλνος καὶ τωτουτονὶ τὸν τρόπον. Column 10 εἰ σὺ μὲν διὰ τὸ μὴ εἰδέναι μὴ προεῖπάς μοιμοι Diels. πάντα τὰ χρέα, ἐγὼ δὲ ὅσα σου ἤκουσα ταῦτα μόνον οἰόμενος εἶναι τὰς συνθήκας ἐθέμην, πότερος δίκαιός ἐστιν ἐκτεῖσαι, ὁ ὕστερος πριάμενος ἢ ὁ πάλαι κεκτημένος ὅτʼ ἐδανείζετο; ἐγὼ μὲν γὰρ οἴομαι σέ. εἰ δʼ ἄρʼ ἀντιλέγομεν περὶ τούτου, διαιτητὴς ἡμῖν γενέσθω ὁ νόμος, ὃν οὐχ οἱ ἐρῶντες οὐδʼ οἱ ἐπιβουλεύοντες τοῖς ἀλλοτρίοις ἔθεσαν, ἀλλʼ ὁ δημοτικώτατος Σόλων·