καὶ ταῦτʼ ἔλεγεν σπο υδάζουσά τε τῷ ἤθει ὡς ἔνι μάλιστα καὶ ὀμνύουσα τοὺς μεγίστους ὅρκους, ἦ μὴν με τʼ εὐνοίας τῆς ἐμῆς λέγειν καὶ ἐπὶ πάση ς ἀληθείας· ὥστʼ ἐμέ, ὦ ἄνδρες δικα σταί, ῥηθ ήσεται ῥηθήσεται Jensen: εἰρήσεται Kenyon. γὰρ πρὸς ὑμᾶς τἀληθές, ταῦ τα π επεῖσθαι. οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐξίστησιν ἀνθρώπου ἀνθρώπου Blass: ἡμῶν τὴν Diels. φύσιν ἔρως, προσλαβὼν γυναι κὸς συνεργ ίαν. συνεργίαν Jensen: ποικιλίαν Kenyon: alii alia. ἐκείνη γοῦν φενακίζουσα ἅπαντ α ἅπαντα Diels: τὰ μάταια Kenyon. ταῦτα προσπεριέκοψε ν α ὑτῇ ὡς δὴ ὡς δὴ Diels: ἔτι Jensen. εἰς παιδίσκην τριακοσίας δραχμὰς εὐν οίας ἕνεκα.