σκέψαι δέ, ὦ Ἀθηνόγενες, μὴ μόνον περὶ τῶν οἰκετῶν, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἐλευθέρων σωμάτων ὃν τρόπον οἱ νόμοι ἔχουσιν. οἶσθα γὰρ δήπου καὶ σὺ καὶ οἱ οἱ add. Blass. ἄλλοι πάντες ὅτι οἱ ἐκ τῶν ἐγγυητῶν γυναικῶν παῖδες οὗτοι γνήσιοί εἰσιν. ἀλ λὰ μὴ ν ἀλλὰ μὴν et sq. ad col. 8 finem plerumque restituit Revillout. οὐκ ἀ πέ χρ ησε τῷ νομοθ έτῃ τὸ ἐγγ υηθῆ ναι τὴν γυναῖκα ὑπὸ τοῦ πατ ρὸς ἢ τοῦ ἀδ ελφοῦ, ἀλλʼ ἔγραψε δι αρρή δην ἐν τῷ νόμ ῳ, ἣν ἂν ἐγγυήσῃ τ ις ἐπὶ δικαίοις δάμαρτα ἐκ ταύτης εἶν αι παῖδας γνησίους, εἶναι παῖδας γνησίους Weil. καὶ οὐ κ καὶ οὐκ Blass: ἀλλ’ οὐκ Weil. ἐάν τις ψευς άμενος ὡς θυγατέρα ἐγ γυήσῃ ἄλ λην τινά. ἀλλὰ τὰς μὲν δι καίας ὡς θυγατέρα usque ad δικαίας Fuhr. ἐγγύας κ υρίας, τὰς δὲ μὴ δικαίας ἀκύρους καθίστη σιν. κυρίας usque ad καθίστησιν Blass. ἔτι δὲ καὶ ὁ περὶ τῶν Column 8 διαθηκῶν ν όμο ς παραπλήσιος τούτοις ἐστίν· κελεύε ι γὰρ ἐξεῖν αι γὰρ ἐξεῖναι Blass. τὰ ἑαυτοῦ δια τίθεσθα ι ὅπως ἄν ὅπως ἄν Fuhr. τις βούληται πλὴν ἢ γή ρως ἕνε κεν ἢ νόσου ἢ μανιῶν ἢ γυ ναικὶ πειθόμ ενο ν ἢ ὑπὸ δεσμοῦ ἢ ὑ πὸ ἀνά γκης κ ατ αληφθ έντ α. ὅπου δὲ οὐδὲ περὶ τῶν αὑτοῦ ἰδίων αἱ μὴ δ ίκαιαι μὴ δίκαιαι Blass. διαθῆκαι κύριαί εἰσιν, πῶς Ἀθηνογένει γε κα τὰ τῶ ν κατὰ τῶν Kenyon. ἐμῶν συνθεμένῳ τοιαῦτα δεῖ κύρι α εἶναι;