βουλευομένοις δʼ ἡμῖν ἔδοξεν πορεύεσθαι πρὸς τοῦτον καὶ διαλέγεσθαι. καὶ καταλαβόντες αὐτὸν πρὸς τοῖς μυροπωλίοις ἠρωτῶμεν εἰ οὐκ αἰσχύνοιτο ψευδόμενος κα ὶ ἐν εδρεύσας ἡμᾶς ταῖς συνθήκαις, οὐ προειπὼν τὰ χρέα. ὁ δʼ ἀπεκρίνατο ἡμῖν ὡς οὔτε τὰ χρέα γιγνώσκοι ἃ λέγομεν, οὔτε προσέχοι ἡμ ῖν τὸν νοῦν, γραμματεῖόν τʼ εἴη αὐτῷ κείμενον πρὸς ἐμὲ περὶ τούτων. πολλῶν δʼ ἀνθρώπων ς υλλ εγομένων καὶ ἐπακουόντων τοῦ πράγματος, διὰ τὸ ἐν τῇ ἀγορᾷ τοὺς λόγους γίγνεσθαι, καὶ κατατεμνόντων αὐτόν, κελευόντων τε ἀπάγ ειν ἀπάγειν et sq. ad col. 6 finem plerumque restituit Blass. ὡς ἀνδραποδιστή ν, τοῦτο μ ὲν οὐκ ᾠόμεθα ᾠόμεθα Weil: οἰόμεθα P. δεῖν ποιεῖν, πρ οσεκαλεσά μεθα δὲ αὐτὸν εἰς ὑμᾶς κατὰ τὸν νό μον. πρῶτον μὲν οὖν ὑμῖν τὰς ς υνθή κας ἀναγνώσεται· ἐ ξ αὐτῶ ν ἐξ αὐτῶν Revillout. γὰρ τ ῶν Column 6 γεγρα μμένων μαθήσεσθε τὴν ἐπιβουλὴν αὐτοῦ τούτου. λέγε τὰς συνθήκας.