πίμπραται, αὐτάρ που μολίβῳ εἰδήνατο χροιή.Τῷ δ’ ὁτὲ μὲν σμύρνης ὀδελοῦ πόρε διπλόον ἄχθος,ἄλλοτε δ’ ὁρμίνοιο νέην χύσιν, ἄλλοτε κόψαιςοὐρείην ὑπέρεικον, ὅθ’ ὑσσώπου ὀροδάμνους,πολλάκι δ’ ἀγριόεντα κράδην, σπέραδός τε σελίνουἼσθμιον, ᾧ θ’ ὑπὸ κοῦρον ἀλίβλαπτον ΜελικέρτηνΣισυφίδαι κτερίσαντες ἐπηέξησαν ἀέθλους.ἠὲ σύ γ’ ἐν πέπεριν ῥυτῇ συνομήρεα φώξαςοἴνῳ ἐνιτρίψαιο, κακῆς δ’ ἀπερύκεο νούσου,κύπρου τε βλαστεῖα νεανθέα, πολλάκι σίδηςπρωτόγονον κυτίνοιο πόροις ἀνθήμονα καρπόν.[Μὴ μὲν δὴ σμῖλον σὺ κακὴν ἐλατηίδα μάρψαιςΟἰταίην, θανάτοιο πολυκλαύτοιο δότειραν,ἥν τε καὶ ἐμπλείουσα χαλικροτέρη πόσις οἴνηςοἴη ἐπαλθήσειε παραχρέος, ἡνίκα φωτὸςἴσθμια καὶ φάρυγος στεινὴν ἐμφράσσεται οἶμον.][Καὶ τὰ μὲν οὖν Νίκανδρος ἑῇ ἐνικάτθετο βίβλῳμοχθήεντα μύκητα παρ’ ἀνέρι φαρμακόεντα.Πρὸς δ’ ἔτι τοῖς, Δίκτυννα τεῆς ἐχθήρατο κλῶναςἭρη τ’ Ἰμβρασίη μούνη στέφος οὐχ ὑπέδεκτοκάλλεος, οὕνεκα Κύπριν, ὅτ’ εἰς ἔριν ἠέρθησανἀθάναται, κόσμησεν ἐν Ἰδαίοισιν ὄρεσσι, —τῆς σύ γ’ ἀπ’ εὐύδροιο νάπης, εὐαλθὲς ὄνειαρ.καρπὸν πορφυρόεντα συναλδέα χειμερίῃσινἠελίου θαλφθέντα βολαῖς δοίδυκι λεήναςχυλὸν ὑπὲκ λεπτῆς ὀθόνης ἢ σχοινίδι κύρτῃἐκθλίψαντα πορεῖν κυάθου κοτυληδόνα πλήρηἢ πλεῖον, πλεῖον γὰρ ὀνήιον· — οὐ γὰρ ἀνιγρὸνπῶμα βροτοῖς·— τόδε γάρ τε καὶ ἄρκιον, αἴκε πίῃσθα.]Καί κ’ ἔνθ’ ὑμνοπόλοιο καὶ εἰσέτι Νικάνδροιο