βοσκόμεναι θύμα ποσσὶ καὶ ἀνθεμόεσσαν ἐρείκην. δήποτε δ’ ἢ ῥοδέοιο νέον θύος εὔτριχι λήνει, ὀχλίζων κυνόδοντα τότ’ ἠμύουσι χαλίνοις, ἐνθλίβοις, μαλλὸν δὲ βαθὺν κεκορημένον ἕλκοις, ἠὲ καὶ ἰρινόεν, τοτὲ δ’ αὖ μορόεντος ἐλαίης· αἶψα δὲ τόν γ’ ἑκάτερθε διὰ ῥέθος ἔγρεο πλήσσων, ἄλλοτε δ’ ἐμβοόων, τοτὲ δὲ κνώσσοντα σαλάσσων, ὄφρα κατηβολέων ὀλοὸν διὰ κῶμα κεδαίῃ, τῆμος δ’ ἐξερύγῃσιν ἀλεξόμενος κακὸν ἄλγος. σπεῖρα δ’ ἐνὶ χλιαρῷ λίπεϊ, πρὸ δὲ νέκταρι βάπτων τρῖβε καὶ ἐκθέρμαινε ποτῷ ἐψυγμένα γυῖα, ἄλλοτε δ’ ἐν δροίτῃ κεράων ἐμβάπτεο σάρκας, αἶψα δὲ τινθαλέοισιν ἐπαιονάασθε λοετροῖς αἷμ’ ἀναλυόμενοι τέτανόν τ’ ἐσκληκότα ῥινόν. Εἰδείης δὲ λαγοῖο κακοφθορέος πόσιν αἰνὴν, οὐλομένην, τὸν κῦμα πολυστίου τέκεν ἅλμης. τοῦ δ’ ἤτοι λοπίδων μὲν ἰδὲ πλύματος πέλει ὀδμὴ, γευθμὸς δ’ ἰχθυόεις νεπόδων ἅτε σαπρυνθέντων ἠὲ καὶ ἀρρύπτων, ὁπόταν λοπὶς αὐξίδα χραίνῃ. ὅς δ’ ἤτοι ῥυπόεις μὲν ὑπ’ ὀστλίγγεσσιν ἀραιαῖς τευθίδος ἐμφέρεται νεαλὴς γόνος ἢ ἀπὸ τεύθου, οἷά τε σηπιάδος φυξήλιδος, ἥ τε μελαίνει οἶδμα χολῇ δολόεντα μαθοῦσ’ ἀγρώστορος ὁρμήν. Τῶν ἤτοι ζοφόεις μὲν ἐπὶ χλόος ἔδραμε γυίοις ἰκτερόεις, σάρκες δὲ περὶ σταλάδην μινύθουσι τηκόμεναι, ὅ δὲ δόρπα κατέστυγεν· ἄλλοτε ῥινὸς ἄκρον ἐποιδαίνων σφυρὰ πίμπραται, ἀμφὶ δὲ μήλοις ἄνθε’ ἅτε βρυόεντα κυλοιδιόωντος ἐφίζει. δὴ γὰρ ἐφωμάρτησεν ὀλιζοτέρη κρίσις οὔρων ἄλλοτε πορφυρέη, τότ’ ἐπιπλέον αἱμάσσουσα.