ἠὲ νέον βρωτῆρας ὑπὸ γναθμοῖσιν ὀδόνταςφαίνοντες, τότε κνηθμὸς ἐνοιδέα δάμναται οὖλα.Τῷ δ’ ὁτὲ μὲν γλάγεος καθαρὴν πόσιν ἤλιθα* *,ἄλλοτε βουκέραος χιληγόνου, ὅρρα κεραίαςεὐκαμπεῖς πετάλοισιν ὑπηνεμίοισιν ἀέξει,ἀτμενίῳ μέγ’ ὄνειαρ ὅτ’ ἐμπλώῃσιν ἐλαίῳ·ἠὲ σύ γ’ αὐαλέον κνίδης σπόρον, ἄλλοτε δ’ αὐτὴννείμαις ὠμόβρωτον ἄδην ἀνὰ φυλλάδ’ ἀμέλξαι,κίχορα, καρδαμίδας τε καὶ ἣν Πέρσειον ἔπουσιν,ἐν δέ τε νάπειον ῥάφανόν θ’ ἅλις, ἐν δέ τε λεπτὰςἄμμιγα κρομμύων γηθυλλίδας· ἤρκεσε δ’ ἄτηνεὐάγλις κώδεια νέον σκορόδοιο ποθεῖσα.Καί τε σὺ μήκωνος κεβληγόνου ὁππότε δάκρυπίνωσιν, πεπύθοιο καθυπνέας· ἀμφὶ γὰρ ἄκραγυῖα καταψύχουσι, τὰ δ’ οὐκ ἀναπίτναται ὄσσε,ἀλλ’ αὕτως βλεφάροισιν ἀκινήεντα δέδηεν·ἀμφὶ καὶ ὀδμήεις καμάτῳ περιλείβεται ἱδρὼςἀθρόος, ὠχραίνει δὲ ῥέθος, πίμπρησι δὲ χείλη,δέσμα δ’ ἐπεγχαλάουσι γενειάδος, ἐκ δέ τε παῦροναὐχένος ἑλκόμενον ψυχρὸν διανίσσεται ἄσθμα·πολλάκι δ’ ἠὲ πελιδνὸς ὄνυξ μόρον ἢ ἔτι μυκτὴρστρεβλὸς ἀπαγγέλλει, ὁτὲ δ’ αὖ κοιλώπεες αὐγαί.Ἅσσα σὺ μὴ δείδιχθι, μέλοιο δὲ πάμπαν ἀρωγῆς,οἰνάδι καὶ γλυκόεντι ποτῷ κεκαφηότα πιμπλὰςτινθαλέῳ, τοτὲ δ’ ἔργα διαθρύψαιο μελίσσηςἄμμιγα ποιπνύων Ὑμησσίδος, αἵ τ’ ἀπὸ μόσχουσκήνεος ἐξεγένοντο δεδουπότος ἐν νεμέεσσιν·ἔνθα δὲ καὶ κοίλοιο κατὰ δρυὸς ἐκτίσσαντοπρῶτόν που θαλάμας συνομήρεες, ἀμφὶ καὶ ἔργωνμνησάμεναι Δῃοῖ πολυωπέας ἤνυσαν ὄμπας