ἀμνὸς Χησιάδεσσι νέον σημήνατο νύμφαιςΚερκέτεω νιφόεντος ὑπὸ σχοινώδεσιν ὄχθαις·ἢ καὶ σειραίοιο πόσιν διπλήθεα τεύξαις·σὺν δέ τε πηγανόεντας ἐνιθρύψειας ὀράμνους,ὀργάζων λίπεϊ ῥοδέῳ θρόνα, πολλάκι χραίνοιςἰρινέῳ, τό τε πολλὸν ἐπαλθέα νοῦσον ἔτευξεν.Ἤν γε μὲν οὐλόμενόν γε ποτὸν κορίοιο δυσαλθὲςἀφραδέως δεπάεσσιν ἀπεχθομένοισι πάσηται,οἳ μέν τ’ ἀφροσύνῃ ἐμπληγέες οἷά τε μάργοιδήμια λαβράζουσι παραπλῆγές θ’ ἅτε Βάκχαιὀξὺ μέλος βοόωσιν ἀταρμύκτῳ φρενὸς οἴστρῳ.Τῷ μέν τ’ ἐξ ἑδανοῖο πόροις δέπας ἔμπλεον οἴνης,Πράμνιον αὐτοκρηὲς, ὅπως ὑπετύψατο ληνοῦ·ἢ νύμφαις τήξαιο βαλὼν ἁλὸς ἔμπλεα κύμβην·πολλάκι δ’ ὀρταλίχων ἁπαλὴν ὠδῖνα κενώσαςἀφρὸν ἐπεγκεράσαιο, θοοῦ δορπήια κέπφου.τῷ γὰρ δὴ ζωήν τε σαοῖ, καὶ πότμον ἐπισπεῖεὖτε δόλοις νήχοντα κακοφθόρα τέκν’ ἁλιήωνοἰωνὸν χραίνωσιν, ὃ δ’ ἐς χέρας ἔμπεσε παίδωνθηρεύων ἀφροῖο νέην κλύδα λευκαίνουσαν.καί τε σύ γ’ ἀγλεύκην βάψαις ἰόεντα θάλασσαν,ἥν τε καὶ ἀτμεύειν ἀνέμοις πόρεν Ἐννοσίγαιοςσὺν πυρί. καὶ γὰρ δὴ τὸ πνοαῖς συνδάμναται ἐχθραῖς·πῦρ μὲν ἀείζωον καὶ ἀχύνετον ἔτρεσεν ὕδωρἀργέστας, καί ῥ’ ἣ μὲν ἀκοσμήεσσα, φιλοργὴςδεσπόζει νηῶν τε καὶ ἐμφθορέων αἰζηῶν,ὕλη δ’ ἐχθομένοιο πυρὸς κατὰ θεσμὸν ἀκούει.ναὶ μὴν ἀτμένιόν τε κεραιόμενον λίπος οἴνῃἢ χιόνι γλυκέος μίγδην πόσις ἄλγος ἐρύξει,ἦμος ὑπὸ ζάγκλῃσι περιβρίθουσαν ὀπώρην