ἄλλοτε καὶ μεσάτη ἐπιδάκνεται ἄλγεσι νηδὺςἢ κύστις βρωθεῖσα· περιψαύουσι δ’ ἀνῖαι,θώρηκος τόθι χόνδρος ὑπὲρ κύτος ἕζετο γαστρός ·αὐτοὶ δ’ ἀσχαλόωσιν, ἄλη δέ φιν ἤθεα φωτὸςἄψυχος πεδάει· ὃ δ’ ἀελπέα δάμναται ἄταις,οἷά τε δὴ γήρεια νέον τεθρυμμένα κάκτουἠέρ’ ἐπιπλάζοντα διαψαίρουσι πνοῇσι.Τῷ δὲ σὺ πολλάκι μὲν γληχὼ ποταμηίσι νύμφαιςἐμπλήδην κυκεῶνα πόροις ἐν κύμβεϊ τεύξας,νηστείρης Δῃοῦς μορόεν ποτόν, ᾧ ποτε Δῃὼλαυκανίην ἔβρεξεν ἀν’ ἄστυρον ἹπποθόωντοςΘρηίσσης ἀθύροισιν ὑπὸ ῥήτρῃσιν Ἰάμβης.δήποτε δ’ ἢ σιάλοιο καρήατος ἠὲ καὶ ἀμνοῦἀμμίγδην σπεράδεσσιν ἐυτροχάλοισι λίνοιο,ἠὲ νέον κορσεῖα ταμὼν κερόεντα χιμαίρης,ἢ ἔτι που χηνὸς μορόεν ποτὸν αἴνυσο χύτρου,ἐς δ’ ἔμετον κορέσαιο, τὰ δ’ ἀθρόα νειόθι βράσσοιςἐμμαπέως ἔτ’ ἄπεπτα πύλῃ μεμιασμένα δόρπα.πολλάκι δ’ ἐν κλυστῆρι νέον γλάγος οἰὸς ἀμέλξαςκλύζε, τὰ δ’ ἤλιθα γαστρὸς ἀφόρδια κεινώσειας·ἄλλοτ’ ἀλυσθαίνοντι ποθὲν γάλα πῖον ἀρήξει·ἠὲ σύ γ’ ἀμπελόεντα γλυκεῖ ἔνι καύλεα κόψαιςχλωρὰ, νέον πετάλοισι περιβρίθοντα κολούσας·ἠὲ μελισσάων καμάτῳ ἔνι παῦρα μορύξαιςσκορπιόεντα χαδὼν ψαθυρῆς ἐκ ῥίζεα γαίηςαἰὲν κεντρήεντα· πόη γε μὲν ὕψι τέθηλενοἵη περ μολόθουρος, ἔνισχνα δὲ καύλεα βάλλει.καί τε σὺ δραχμάων πισύρων βάρος αἴνυσο γαίηςΠαρθενίης, τὴν Φυλλὶς ὑπὸ κνημοῖσιν ἀνῆκεν,Ἰμβρασίδος γαίης χιονώδεος, ἥν τε κεράστης