Εἰ καὶ μὴ σύγκληρα κατ’ Ἀσίδα τείχεα δῆμοιτύρσεσιν ἐστήσαντο, τέων ἀνεδέγμεθα βλάστας,Πρωταγόρη, δολιχὸς δὲ διάπροθι χῶρος ἐέργει,ῥεῖά κέ τοι ποσίεσσιν ἀλέξια φαρμακοέσσαιςαὐδήσαιμ’, ἅτε φῶτας ἐνιχριμφθέντα δαμάζει·ἦ γὰρ δὴ σὺ μὲν ἄγχι πολυστροίβοιο θαλάσσηςἄρκτον ὑπ’ ὀμφαλόεσσαν ἐνάσσαο, ἧχί τε ῬείηςΛοβρίνης θαλάμαι τε καὶ ὀργαστήριον Ἄττεω.αὐτὰρ ἐγὼ, τόθι παῖδες ἐυζήλοιο Κρεούσηςπιοτάτην ἐδάσαντο γεωμορίην ἠπείρου,ἑζόμενος τριπόδεσσι παρὰ Κλαρίοις Ἑκάτοιο. —Ἀλλ’ ἤτοι χολόεν μὲν ἰδὲ στομίοισι δυσαλθὲςπνυθείης ἀκόνιτον, ὃ δή ῥ’ Ἀχερωίδες ὄχθαιφύουσιν, τόθι χάσμα δυσέκδρομον Εὐβουλῆοςἄστυρά τε Πριόλαο καταστρεφθέντα δέδουπε.Τοῖο δὲ πάντα χαλινὰ καὶ οὐρανόεσσαν ὑπήνηνοὖλά θ’ ὑποστύφει χολόεν ποτὸν, ἀμφὶ δὲ πρώτοιςεἰλύεται στέρνοισι κακῇ ἀλάλυγγι βαρῦνονφῶτ’ ἐπικαρδιόωντα· δύῃ δ’ ἐπιδάκνεται ἄκροννειαίρης ἄκλειστον ἀειρόμενον στόμα γαστρός,τεύχεος ἣν κραδίην ἐπιδορπίου, οἱ δὲ δοχαίηνκλείουσι στομάχοιο, πύλη δ’ ἐπικέκλιται ἀρχαῖςπρῶτα κόλων, ὅθι πᾶσα βροτῶν ἅλις ἐμφέρεται δαῖς·αἰεὶ δ’ ἐκ φαέων νοτέων ὑπολείβεται ἱδρώς·ἡ δὲ ταρασσομένη τὰ μὲν ἔβρασεν ἤλιθα νηδὺςπνεύματα, πολλὰ δ’ ἔνερθε κατὰ μέσον ὄμφαλον ἵζει·κράατι δ’ ἐν βάρος ἐχθρὸν, ὑπὸ κροτάφοισι δὲ παλμὸςπυκνὸς ἐπεμφέρεται, τὰ δὲ διπλόα δέρκεται ὄσσοιςοἷα χαλικραίῃ νύχιος δεδαμασμένος οἴνῃ.ὡς δ’ ὁπότ’ ἀγριόεσσαν ὑποθλίψαντες ὀπώρην