Ψήχεο δ’ ἐν στέρνῳ προβαλὼν μυλόεντι θυείης>ἐν μέν θ’ ἁβροτάνοιο δύω κομόωντας ὀράμνουςκαρδάμου ἀμμίγδην· — ὀδελοῦ δέ οἱ αἴσιος ὁλκή· —ἐν δὲ χεροπληθῆ καρπὸν νεοθηλέα δαυχνοῦλειαίνειν τριπτῆρι· τὰ δὲ τροχοειδέα πλάσσων,τέρσαι ὑποσκιόεντι βαλὼν ἀνεμώδεϊ χώρῳ·αὖα δ’ ἐν ὄλπῃ θρύπτε, καὶ αὐτίκα γυῖα λιπαίνοις.Εἴ γε μὲν ἐκ τριόδοιο μεμιγμένα κνώδαλα χύτρῳζωὰ, νέον θορνύντα, καὶ ἐν θρόνα τοιάδε βάλλῃς,δήεις οὐλομένῃσιν ἀλεξητήριον ἄταις·ἐν μὲν γὰρ μυελοῖο νεοσφαγέος ἐλάφοιοδραχμάων τρίφατον δεκάδος καταβάλλεο βρῖθος,ἐν δὲ τρίτην μοῖραν ῥοδέου χοὸς, ἥν τε θυωροὶπρώτην μεσσατίην τε πολύτριπτον καλέονται·ἰσόμορον δ’ ὠμοῖο χέειν ἀργῆτος ἐλαίου,τετράμορον κηροῖο· τὰ δ’ ἐν περιηγέι γάστρῃθάλπε κατασπέρχων, ἔστ’ ἂν περὶ σάρκες ἀκάνθηςμελδόμεναι θρύπτωνται· ἔπειτα δὲ λάζεο τυκτὴνεὐεργῆ λάκτιν, τὰ δὲ μυρία πάντα ταράσσεινσυμφύρδην ὀφίεσσιν· ἑκὰς δ’ ἀπόερσον ἀκάνθας·καὶ γὰρ ταῖς κακοεργὸς ὁμῶς ἐνιτέτροφεν ἰός.γυῖα δὲ πάντα λίπαζε καὶ εἰς ὁδὸν, ἢ ἐπὶ κοῖτον,ἢ ὅταν αὐαλέου θέρεος μεθ’ ἁλώια ἔργαζωσάμενος θρίναξι βαθὺν διακρίνεαι ἄντλον.Εἰ δέ που ἐν δακέεσσιν ἀφαρμάκτῳ χροῒ κύρσῃς>ἄκμηνος σίτων, ὅτε δὴ κακὸν ἄνδρας ἰάπτει,αἶψά κεν ἡμετέρῃσιν ἐρωήσειας ἐφετμαῖς.Τῶν ἤτοι θήλεια παλίγκοτος ἀντομένοισιδάχματι, πλειοτέρη δὲ καὶ ὁλκαίην ἐπὶ σειρήν·τούνεκα καὶ θανάτοιο θοώτερος ἵξεται αἶσα.