πολλὴ γὰρ λιβάσιν παραέξεται, ἀμφί τε χείληἔρσεται, ἀγλαύροισιν ἀγαλλομένη ποταμοῖσιν.Ἢ σύ γ’ ὑποστορέσαιο λύγον πολυανθέα κόψας,64ἢ πόλιον βαρύοδμον, ὃ δὴ ῥίγιστον ὄδωδεν·ὣς δ’ αὔτως ἐχίειον, ὀριγανόεσσά τε χαίτη,ναὶ μὴν ἁβροτόνοιο, τό τ’ ἄγριον οὔρεσι θάλλειἀργεννὴν ὑπὸ πέζαν, ἢ ἑρπύλλοιο νομαίου,ὅς τε φιλόζωος νοτερὴν ἐπιβόσκεται αἶανῥιζοβόλος, λασίοισιν ἀεὶ φύλλοισι κατήρης.Φράζεσθαι δ’ ἐπέοικε χαμαιζήλοιο κονύζηςἄγνου τε βρύα λευκὰ, καὶ ἐμπρίοντ’ ὀνόγυρον·αὕτως δὲ τρήχοντα ταμὼν ἄπο κλήματα σίδης,ἠὲ καὶ ἀσφοδέλοιο νέον πολυαυξέα μόσχον,τρύχνον τε, σκύρα τ’ ἐχθρὰ, τά τ’ εἴαρι σίνατο βούτην,ἦμος ὅταν σκυρόωσι βόες καυλεῖα φαγοῦσαι·ναὶ μὴν πευκεδάνοιο βαρυπνόου, οὗ τε καὶ ὀδμὴθηρί ’ ἀποσσεύει τε καὶ ἀντιόωντα διώκει.Καὶ τὰ μὲν εἰκαίῃ παράθου ἀγραυλέι κοίτῃ,ἄλλα δὲ φωλειοῖς· τὰ δὲ διπλάσσαιο χεείαις.Εἴ γε μὲν, ἐς τεῦχος κεραμήιον ἠὲ καὶ ὄλπηνκεδρίδας ἐνθρύπτων λιπάοις εὐήρεα γυῖα,ἢ καὶ πευκεδάνοιο βαρυπνόου, ἄλλοτ’ ὀρείουαὖα καταψήχοιο λίπει ἔνι φύλλα κονύζης·αὕτως δ’ ἀλθήεντ’ ἐλελίσφακον, ἐν δέ τε ῥίζανσιλφίου, ἣν κνηστῆρι κατατρίψειαν ὀδόντες. —Πολλάκι καὶ βροτέην σιάλων ὑποέτρεσαν ὀδμήν. —Εἰ δὲ σύ γε τρίψας ὀλίγῳ ἐν βάμματι κάμπηνκηπαίην, δροσόεσσαν, ἐπὶ χλωρηίδα νώτῳ,ἠὲ καὶ ἀγριάδος μαλάχης ἐγκύμονι κάρφειγυῖα πέριξ λιπάσειας, ἀναίμακτός κεν ἰαύοις.