Εὐρώπη τ’ Ἀσίη τε· τὰ δ’ οὐκ ἐπιείκελα δήεις.Ἤτοι ἀν’ Εὐρώπην μὲν ὀλίζονα, καί θ’ ὑπὲρ ἄκρουςῥώθωνας κεραοί τε καὶ ἀργίλιπες τελέθουσιν,αἳ μὲν ὑπὸ Σκείρωνος ὄρη Παμβώνιά τ’ αἴπη,Ῥυπαῖον, Κόρακός τε πάγον, πολιόν τ’ Ἀσέληνον·Ἀσὶς δ’ ὀργυιόεντα καὶ ἐς πλέον ἑρπετὰ βόσκει,οἷα περὶ τρηχὺν Βουκάρτερον, ἢ καὶ ἐρυμνὸςΑἰσαγέης πρηὼν καὶ Κέρκαφος ἐντὸς ἐέργει.Τῶν ἤτοι βρεχμοὶ μὲν ἐπὶ πλάτος, ἡδ’ ὑπὲρ ἄκρονὁλκαῖον σπείρης κολοβὴν ἐπελίσσεται οὐρὴν,ἀργαλέαις φρίσσουσαν ἐπηετανὸν φολίδεσσι·νωθεῖ δ’ ἔνθα καὶ ἔνθα διὰ δρυμὰ νίσσεται ὁλκῷ.Πᾶς δέ τοι ὀξυκάρηνος ἰδεῖν ἔχις, ἄλλοτε μῆκοςμάσσων, ἄλλοτε παῦρος· ἀκιδνότερος δὲ κατ’ εὖροςνηδύος, ἡ δὲ μύουρος ὑφ’ ἀλκαίη τετάνυσται,ἴσως μὲν πεδανὴ δολιχοῦ ὑπὸ πείρασιν ὁλκοῦ,ἴσως δ’ ἐκ φολίδων τετρυμένη· αὐτὰρ ἐνωπῆςγλήνεα φοινίσσει τεθοωμένος, ὀξὺ δὲ δικρῇγλώσσῃ λιχμάζων νέατον σκωλύπτεται οὐρήν.Κωκυτὸν δ’ ἐχιαῖον ἐπικλείουσιν ὁδῖται.Τοῦ μὲν ὑπὲρ κυνόδοντε δύω χροῒ τεκμαίρονταιἰὸν ἐρευγόμενοι· πλέονες δέ τοι αἰὲν ἐχίδνης.Οὔλῳ γὰρ στομίῳ ἐμφύεται, ἀμφὶ δὲ σαρκὶῥεῖά κεν εὐρυνθέντας ἐπιφράσσαιο χαλινούς.Τῆς καὶ ἀπὸ πληγῆς φέρεται λίπει εἴκελος ἰχώρ,ἄλλοτε δ’ αἱματόεις, τοτὲ δ’ ἄχροος· ἡ δ’ ἐπί οἱ σὰρξπολλάκι μὲν χλοάουσα βαρεῖ ἀναδέδρομεν οἴδει,ἄλλοτε φοινίσσουσα, τότ’ εἴδεται ἄντα πελιδνή·ἄλλοτε δ’ ὑδατόεν κυέει βάρος· αἱ δὲ χαμηλαὶπομφόλυγες ὡς εἴ τε περὶ φλύκταιναι ἀραιαὶ