ἄιδα προσμάξηται ἐπὶ ζαμενὲς κοτέουσα.Τῆς ἤτοι πίσυρες κοῖλοι ὑπένερθεν ὀδόντεςἀγκύλοι ἐν γναθμοῖς δολιχήρεες ἐρρίζωνταιἰοδόκοι, μύχατος δὲ χιτὼν ὑμένεσσι καλύπτει·ἔνθεν ἀμείλικτον γυίοις ἐνερεύγεται ἰόν.Ἐχθρῶν που τέρα κεῖνα καρήασιν ἐμπελάσειε·σαρκὶ γὰρ οὔτ’ ἐπὶ δάχμα φαείνεται, οὔτε δυσαλθὲςοἶδος ἐπιφλέγεται, καμάτου δ’ ἄτερ ὄλλυται ἀνήρ·ὑπνηλὸν δ’ ἐπὶ νῶκαρ ἄγει βιότοιο τελευτήν. —Ἰχνεύμων δ’ ἄρα μοῦνος ἀκήριος ἀσπίδος ὁρμὴνἠμὲν ὅτ’ ἐς μόθον εἶσιν, ἀλεύεται, ἡδ’ ὅτε λυγρὰθαλπούσης ὄφιος κηριτρόφου ὤεα γαίῃπάντα διεσκήνιψε, καὶ ἐξ ὑμένων ἐτίναξεδαρδάπτων, ὀλοοῖς δὲ συνερραθάγησεν ὀδοῦσι.Μορφὴ δ’ ἰχνευτᾶο κινωπέτου οἷον ἀμυδρῆςἴκτιδος, ἥ τ’ ὄρνισι κατοικιδίῃσιν ὄλεθρονμαίεται, ἐξ ὕπνοιο συναρπάζουσα πετεύρων,ἔνθα λέχος τεύχονται ἐπίκριοι ἢ καὶ ἀφαυρὰτέκνα τιθαιβώσσουσιν ὑπὸ πλευρῇσι θέρουσαι.Ἀλλ’ ὅταν Αἰγύπτοιο παρὰ θρυόεντας ἰάμνουςἀσπίσι μῶλον ἔχωσιν ἀθέσφατον εἱλικοέσσαις,αὐτίχ’ ὃ μὲν ποταμόνδε καθήλατο, τύψε δὲ κώλοιςτάρταρον ἰλυόεσσαν, ἄφαρ δ’ ἐφορύξατο γυῖαπηλῷ, ἀλινδηθεὶς ὀλίγον δέμας, εἰσόκε λάχνηνσείριος ἀζήνῃ, τεύξῃ δ’ ἄγναπτον ὀδόντι.Τῆμος δ’ ἠὲ κάρην λιχμήρεος ἑρπηστᾶοσμερδαλέης ἔβρυξεν ἐπάλμενος, ἠὲ καὶ οὐρῆςἁρπάξας βρυόεντος ἔσω ποταμοῖο κύλισεν.Εὖ δ’ ἂν ἐχιδνήεσσαν ἴδοις πολυδευκέα μορφὴν,ἄλλοτε μὲν δολιχὴν, ὁτὲ παυράδα· τοῖον ἀέξει