εὐκόσμως στολίσας νηὸς πτερὰ ποντοπόροιο·πηδάλιον δʼ ἐυεργὲς ὑπὲρ καπνοῦ κρεμάσασθαι.αὐτὸς δʼ ὡραῖον μίμνειν πλόον, εἰσόκεν ἔλθῃ·καὶ τότε νῆα θοὴν ἅλαδʼ ἑλκέμεν, ἐν δέ τε φόρτονἄρμενον ἐντύνασθαι, ἵνʼ οἴκαδε κέρδος ἄρηαι,ὥς περ ἐμός τε πατὴρ καὶ σός, μέγα νήπιε Πέρσῃ,πλωίζεσκʼ ἐν νηυσί, βίου κεχρημένος ἐσθλοῦ·ὅς ποτε καὶ τῇδʼ ἦλθε, πολὺν διὰ πόντον ἀνύσσας,Κύμην Αἰολίδα προλιπών, ἐν νηὶ μελαίνῃ·οὐκ ἄφενος φεύγων οὐδὲ πλοῦτόν τε καὶ ὄλβον,ἀλλὰ κακὴν πενίην, τὴν Ζεὺς ἄνδρεσσι δίδωσιν·νάσσατο δʼ ἄγχʼ Ἑλικῶνος ὀιζυρῇ ἐνὶ κώμῃ,Ἄσκρῃ, χεῖμα κακῇ, θέρει ἀργαλέῃ, οὐδέ ποτʼ ἐσθλῇ.τύνη δʼ, ὦ Πέρση, ἔργων μεμνημένος εἶναιὡραίων πάντων, περὶ ναυτιλίης δὲ μάλιστα.νῆʼ ὀλίγην αἰνεῖν, μεγάλῃ δʼ ἐνὶ φορτία θέσθαι.μείζων μὲν φόρτος, μεῖζον δʼ ἐπὶ κέρδεϊ κέρδοςἔσσεται, εἴ κʼ ἄνεμοί γε κακὰς ἀπέχωσιν ἀήτας.εὖτʼ ἂν ἐπʼ ἐμπορίην τρέψας ἀεσίφρονα θυμὸνβούληαι χρέα τε προφυγεῖν καὶ λιμὸν ἀτερπέα,δείξω δή τοι μέτρα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης,οὔτε τι ναυτιλίης σεσοφισμένος οὔτε τι νηῶν.οὐ γάρ πώ ποτε νηί γʼ ἐπέπλων εὐρέα πόντον,εἰ μὴ ἐς Εὔβοιαν ἐξ Αὐλίδος, ᾗ ποτʼ Ἀχαιοὶμείναντες χειμῶνα πολὺν σὺν λαὸν ἄγειρανἙλλάδος ἐξ ἱερῆς Τροίην ἐς καλλιγύναικα.ἔνθα δʼ ἐγὼν ἐπʼ ἄεθλα δαΐφρονος ἈμφιδάμαντοςΧαλκίδα τʼ εἲς ἐπέρησα· τὰ δὲ προπεφραδμένα πολλὰἄεθλʼ ἔθεσαν παῖδες μεγαλήτορος· ἔνθα μέ φημιὕμνῳ νικήσαντα φέρειν τρίποδʼ ὠτώεντα.