γαῖαν ὕδει φύρειν, ἐν δʼ ἀνθρώπου θέμεν αὐδὴνκαὶ σθένος, ἀθανάτῃς δὲ θεῇς εἰς ὦπα ἐίσκεινπαρθενικῆς καλὸν εἶδος ἐπήρατον· αὐτὰρ Ἀθήνηνἔργα διδασκῆσαι, πολυδαίδαλον ἱστὸν ὑφαίνειν·καὶ χάριν ἀμφιχέαι κεφαλῇ χρυσέην Ἀφροδίτηνκαὶ πόθον ἀργαλέον καὶ γυιοβόρους μελεδώνας·ἐν δὲ θέμεν κύνεόν τε νόον καὶ ἐπίκλοπον ἦθοςἙρμείην ἤνωγε, διάκτορον Ἀργεϊφόντην.ὣς ἔφαθʼ· οἳ δʼ ἐπίθοντο Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι.αὐτίκα δʼ ἐκ γαίης πλάσσεν κλυτὸς Ἀμφιγυήειςπαρθένῳ αἰδοίῃ ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς·ζῶσε δὲ καὶ κόσμησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·ἀμφὶ δέ οἱ Χάριτές τε θεαὶ καὶ πότνια Πειθὼὅρμους χρυσείους ἔθεσαν χροΐ· ἀμφὶ δὲ τήν γεὯραι καλλίκομοι στέφον ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·πάντα δέ οἱ χροῒ κόσμον ἐφήρμοσε Παλλὰς Ἀθήνη.ἐν δʼ ἄρα οἱ στήθεσσι διάκτορος Ἀργεϊφόντηςψεύδεά θʼ αἱμυλίους τε λόγους καὶ ἐπίκλοπον ἦθοςτεῦξε Διὸς βουλῇσι βαρυκτύπου· ἐν δʼ ἄρα φωνὴνθῆκε θεῶν κῆρυξ, ὀνόμηνε δὲ τήνδε γυναῖκαΠανδώρην, ὅτι πάντες Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντεςδῶρον ἐδώρησαν, πῆμʼ ἀνδράσιν ἀλφηστῇσιν.αὐτὰρ ἐπεὶ δόλον αἰπὺν ἀμήχανον ἐξετέλεσσεν,εἰς Ἐπιμηθέα πέμπε πατὴρ κλυτὸν Ἀργεϊφόντηνδῶρον ἄγοντα, θεῶν ταχὺν ἄγγελον· οὐδʼ Ἐπιμηθεὺςἐφράσαθʼ, ὥς οἱ ἔειπε Προμηθεὺς μή ποτε δῶρονδέξασθαι πὰρ Ζηνὸς Ὀλυμπίου, ἀλλʼ ἀποπέμπεινἐξοπίσω, μή πού τι κακὸν θνητοῖσι γένηται.αὐτὰρ ὃ δεξάμενος, ὅτε δὴ κακὸν εἶχʼ, ἐνόησεν.Πρὶν μὲν γὰρ ζώεσκον ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπων