στήμονι δʼ ἐν παύρῳ πολλὴν κρόκα μηρύσασθαι·τὴν περιέσσασθαι, ἵνα τοι τρίχες ἀτρεμέωσι,μηδʼ ὀρθαὶ φρίσσωσιν ἀειρόμεναι κατὰ σῶμα.ἀμφὶ δὲ ποσσὶ πέδιλα βοὸς ἶφι κταμένοιοἄρμενα δήσασθαι, πίλοις ἔντοσθε πυκάσσας.πρωτογόνων δʼ ἐρίφων, ὁπότʼ ἂν κρύος ὥριον ἔλθῃ,δέρματα συρράπτειν νεύρῳ βοός, ὄφρʼ ἐπὶ νώτῳὑετοῦ ἀμφιβάλῃ ἀλέην· κεφαλῆφι δʼ ὕπερθενπῖλον ἔχειν ἀσκητόν, ἵνʼ οὔατα μὴ καταδεύῃ·ψυχρὴ γάρ τʼ ἠὼς πέλεται Βορέαο πεσόντοςἠώιος δʼ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανοῦ ἀστερόεντοςἀὴρ πυροφόρος τέταται μακάρων ἐπὶ ἔργοις·ὅστε ἀρυσάμενος ποταμῶν ἄπο αἰεναόντων,ὑψοῦ ὑπὲρ γαίης ἀρθεὶς ἀνέμοιο θυέλλῃἄλλοτε μέν θʼ ὕει ποτὶ ἕσπερον, ἄλλοτʼ ἄησιπυκνὰ Θρηικίου Βορέου νέφεα κλονέοντος.τὸν φθάμενος ἔργον τελέσας οἶκόνδε νέεσθαι,μή ποτέ σʼ οὐρανόθεν σκοτόεν νέφος ἀμφικαλύψῃ,χρῶτα δὲ μυδαλέον θήῃ κατά θʼ εἵματα δεύσῃ.ἀλλʼ ὑπαλεύασθαι· μεὶς γὰρ χαλεπώτατος οὗτος,χειμέριος, χαλεπὸς προβάτοις, χαλεπὸς δʼ ἀνθρώποις.τῆμος τὤμισυ βουσίν, ἐπʼ ἀνέρι δὲ πλέον εἴηἁρμαλιῆς· μακραὶ γὰρ ἐπίρροθοι εὐφρόναι εἰσίν.ταῦτα φυλασσόμενος τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτὸνἰσοῦσθαι νύκτας τε καὶ ἤματα, εἰσόκεν αὖτιςγῆ πάντων μήτηρ καρπὸν σύμμικτον ἐνείκῃ.εὖτʼ ἂν δʼ ἑξήκοντα μετὰ τροπὰς ἠελίοιοχειμέριʼ ἐκτελέσῃ Ζεὺς ἤματα, δή ῥα τότʼ ἀστὴρἈρκτοῦρος προλιπὼν ἱερὸν ῥόον Ὠκεανοῖοπρῶτον παμφαίνων ἐπιτέλλεται ἀκροκνέφαιος.