ᾧτινι μὴ βίος ἔνδον ἐπηετανὸς κατάκειταιὡραῖος, τὸν γαῖα φέρει, Δημήτερος ἀκτήν.τοῦ κε κορεσσάμενος νείκεα καὶ δῆριν ὀφέλλοιςκτήμασʼ ἐπʼ ἀλλοτρίοις· σοὶ δʼ οὐκέτι δεύτερον ἔσταιὧδʼ ἔρδειν· ἀλλʼ αὖθι διακρινώμεθα νεῖκοςἰθείῃσι δίκῃς, αἵ τʼ ἐκ Διός εἰσιν ἄρισται.ἤδη μὲν γὰρ κλῆρον ἐδασσάμεθʼ, ἀλλὰ τὰ πολλὰἁρπάζων ἐφόρεις μέγα κυδαίνων βασιλῆαςδωροφάγους, οἳ τήνδε δίκην ἐθέλουσι δίκασσαι.νήπιοι, οὐδὲ ἴσασιν ὅσῳ πλέον ἥμισυ παντὸςοὐδʼ ὅσον ἐν μαλάχῃ τε καὶ ἀσφοδέλῳ μέγʼ ὄνειαρ.κρύψαντες γὰρ ἔχουσι θεοὶ βίον ἀνθρώποισιν·ῥηιδίως γάρ κεν καὶ ἐπʼ ἤματι ἐργάσσαιο,ὥστε σε κεἰς ἐνιαυτὸν ἔχειν καὶ ἀεργὸν ἐόντα·αἶψά κε πηδάλιον μὲν ὑπὲρ καπνοῦ καταθεῖο,ἔργα βοῶν δʼ ἀπόλοιτο καὶ ἡμιόνων ταλαεργῶν.ἀλλὰ Ζεὺς ἔκρυψε χολωσάμενος φρεσὶν ᾗσιν,ὅττι μιν ἐξαπάτησε Προμηθεὺς ἀγκυλομήτης·τοὔνεκʼ ἄρʼ ἀνθρώποισιν ἐμήσατο κήδεα λυγρά.κρύψε δὲ πῦρ· τὸ μὲν αὖτις ἐὺς πάις Ἰαπετοῖοἔκλεψʼ ἀνθρώποισι Διὸς πάρα μητιόεντοςἐν κοῒλῳ νάρθηκι λαθὼν Δία τερπικέραυνον.τὸν δὲ χολωσάμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζευς·Ἰαπετιονίδη, πάντων πέρι μήδεα εἰδώς,χαίρεις πῦρ κλέψας καὶ ἐμὰς φρένας ἠπεροπεύσας,σοί τʼ αὐτῷ μέγα πῆμα καὶ ἀνδράσιν ἐσσομένοισιν.τοῖς δʼ ἐγὼ ἀντὶ πυρὸς δώσω κακόν, ᾧ κεν ἅπαντεςτέρπωνται κατὰ θυμὸν ἑὸν κακὸν ἀμφαγαπῶντες.ὣς ἔφατʼ· ἐκ δʼ ἐγέλασσε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε.Ἥφαιστον δʼ ἐκέλευσε περικλυτὸν ὅττι τάχιστα