χαλκῷ δʼ εἰργάζοντο· μέλας δʼ οὐκ ἔσκε σίδηρος.καὶ τοὶ μὲν χείρεσσιν ὕπο σφετέρῃσι δαμέντεςβῆσαν ἐς εὐρώεντα δόμον κρυεροῦ Αίδαονώνυμνοι· θάνατος δὲ καὶ ἐκπάγλους περ ἐόνταςεἷλε μέλας, λαμπρὸν δʼ ἔλιπον φάος ἠελίοιο.αὐτὰρ ἐπεὶ καὶ τοῦτο γένος κατὰ γαῖʼ ἐκάλυψεν,αὖτις ἔτʼ ἄλλο τέταρτον ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃΖεὺς Κρονίδης ποίησε, δικαιότερον καὶ ἄρειον,ἀνδρῶν ἡρώων θεῖον γένος, οἳ καλέονταιἡμίθεοι, προτέρη γενεὴ κατʼ ἀπείρονα γαῖαν.καὶ τοὺς μὲν πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνή,τοὺς μὲν ὑφʼ ἑπταπύλῳ Θήβῃ, Καδμηίδι γαίῃ,ὤλεσε μαρναμένους μήλων ἕνεκʼ Οἰδιπόδαο,τοὺς δὲ καὶ ἐν νήεσσιν ὑπὲρ μέγα λαῖτμα θαλάσσηςἐς Τροίην ἀγαγὼν Ἑλένης ἕνεκʼ ἠυκόμοιο.ἔνθʼ ἤτοι τοὺς μὲν θανάτου τέλος ἀμφεκάλυψε,τοῖς δὲ δίχʼ ἀνθρώπων βίοτον καὶ ἤθεʼ ὀπάσσαςΖεὺς Κρονίδης κατένασσε πατὴρ ἐς πείρατα γαίης.καὶ τοὶ μὲν ναίουσιν ἀκηδέα θυμὸν ἔχοντεςἐν μακάρων νήσοισι παρʼ Ὠκεανὸν βαθυδίνην,ὄλβιοι ἥρωες, τοῖσιν μελιηδέα καρπὸντρὶς ἔτεος θάλλοντα φέρει ζείδωρος ἄρουρα.τηλοῦ ἀπʼ ἀθανάτων· τοῖσιν Κρόνος ἐμβασιλεύει.τοῦ γὰρ δεσμὸν ἔλυσε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε. τοῖσι δʼ ὁμῶς νεάτοις τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ. Πέμπτον δʼ αὖτις ἔτʼ ἄλλο γένος θῆκʼ εὐρύοπα Ζεὺς ἀνδρῶν, οἳ γεγάασιν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ. μηκέτʼ ἔπειτʼ ὤφελλον ἐγὼ πέμπτοισι μετεῖναιἀνδράσιν, ἀλλʼ ἢ πρόσθε θανεῖν ἢ ἔπειτα γενέσθαι.νῦν γὰρ δὴ γένος ἐστὶ σιδήρεον· οὐδέ ποτʼ ἦμαρ