οἵ γε μὲν ἐκ θεόφιν γενεή, θνητοῖς μέγʼ ὄνειαρ·οἱ δʼ ἄλλοι μαψαῦραι ἐπιπνείουσι θάλασσαν·αἳ δή τοι πίπτουσαι ἐς ἠεροειδέα πόντον,πῆμα μέγα θνητοῖσι, κακῇ θυίουσιν ἀέλλῃ·ἄλλοτε δʼ ἄλλαι ἄεισι διασκιδνᾶσί τε νῆαςναύτας τε φθείρουσι· κακοῦ δʼ οὐ γίγνεται ἀλκὴἀνδράσιν, οἳ κείνῃσι συνάντωνται κατὰ πόντον·αἳ δʼ αὖ καὶ κατὰ γαῖαν ἀπείριτον ἀνθεμόεσσανἔργʼ ἐρατὰ φθείρουσι χαμαιγενέων ἀνθρώπωνπιμπλεῖσαι κόνιός τε καὶ ἀργαλέου κολοσυρτοῦ. αὐτὰρ ἐπεί ῥα πόνον μάκαρες θεοὶ ἐξετέλεσσαν,Τιτήνεσσι δὲ τιμάων κρίναντο βίηφι,δή ῥα τότʼ ὤτρυνον βασιλευέμεν ἠδὲ ἀνάσσεινΓαίης φραδμοσύνῃσιν Ὀλύμπιον εὐρύοπα Ζῆνἀθανάτων· ὃ δὲ τοῖσιν ἑὰς διεδάσσατο τιμάς. Ζεὺς δὲ θεῶν βασιλεὺς πρώτην ἄλοχον θέτο Μῆτινπλεῖστα τε ἰδυῖαν ἰδὲ θνητῶν ἀνθρώπων.ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε θεὰν γλαυκῶπιν Ἀθήνηντέξεσθαι, τότʼ ἔπειτα δόλῳ φρένας ἐξαπατήσαςαἱμυλίοισι λόγοισιν ἑὴν ἐσκάτθετο νηδὺνΓαίης φραδμοσύνῃσι καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος.τὼς γάρ οἱ φρασάτην, ἵνα μὴ βασιληίδα τιμὴνἄλλος ἔχοι Διὸς ἀντὶ θεῶν αἰειγενετάων.ἐκ γὰρ τῆς εἵμαρτο περίφρονα τέκνα γενέσθαι·πρώτην μὲν κούρην γλαυκώπιδα Τριτογένειανἶσον ἔχουσαν πατρὶ μένος καὶ ἐπίφρονα βουλήν.αὐτὰρ ἔπειτʼ ἄρα παῖδα θεῶν βασιλῆα καὶ ἀνδρῶνἤμελλεν τέξεσθαι, ὑπέρβιον ἦτορ ἔχοντα·ἀλλʼ ἄρα μιν Ζεὺς πρόσθεν ἑὴν ἐσκάτθετο νηδύν,ὡς δή οἱ φράσσαιτο θεὰ ἀγαθόν τε κακόν τε.