τῷ καὶ νῦν ἀτενεῖ τε νόῳ καὶ ἐπίφρονι βουλῇῥυσόμεθα κράτος ὑμὸν ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτιμαρνάμενοι Τιτῆσιν ἀνὰ κρατερὰς ὑσμίνας.ὣς φάτʼ· ἐπῄνεσσαν δὲ θεοί, δωτῆρες ἐάων,μῦθον ἀκούσαντες· πολέμου δʼ ἐλιλαίετο θυμὸςμᾶλλον ἔτʼ ἢ τὸ πάροιθε· μάχην δʼ ἀμέγαρτον ἔγειρανπάντες, θήλειαι τε καὶ ἄρσενες, ἤματι κείνῳ,Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐξεγένοντο,οὕς τε Ζεὺς Ἐρέβευσφιν ὑπὸ χθονὸς ἧκε φόωσδεδεινοί τε κρατεροί τε, βίην ὑπέροπλον ἔχοντες.τῶν ἑκατὸν μὲν χεῖρες ἀπʼ ὤμων ἀίσσοντοπᾶσιν ὁμῶς, κεφαλαὶ δὲ ἑκάστῳ πεντήκονταἐξ ὤμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν.οἳ τότε Τιτήνεσσι κατέσταθεν ἐν δαῒ λυγρῇπέτρας ἠλιβάτους στιβαρῇς ἐν χερσὶν ἔχοντες. Τιτῆνες δʼ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγαςπροφρονέως, χειρῶν τε βίης θʼ ἅμα ἔργον ἔφαινονἀμφότεροι· δεινὸν δὲ περίαχε πόντος ἀπείρων,γῆ δὲ μέγʼ ἐσμαράγησεν, ἐπέστενε δʼ οὐρανὸς εὐρὺςσειόμενος, πεδόθεν δὲ τινάσσετο μακρὸς Ὄλυμποςῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἵκανε βαρεῖαΤάρταρον ἠερόεντα, ποδῶν τʼ αἰπεῖα ἰωὴἀσπέτου ἰωχμοῖο βολάων τε κρατεράων·ὣς ἄρʼ ἐπʼ ἀλλήλοις ἵεσαν βέλεα στονόεντα.φωνὴ δʼ ἀμφοτέρων ἵκετʼ οὐρανὸν ἀστερόεντακεκλομένων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.οὐδʼ ἄρʼ ἔτι Ζεὺς ἴσχεν ἑὸν μένος, ἀλλά νυ τοῦ γεεἶθαρ μὲν μένεος πλῆντο φρένες, ἐκ δέ τε πᾶσανφαῖνε βίην· ἄμυδις δʼ ἄρʼ ἀπʼ οὐρανοῦ ἠδʼ ἀπʼ Ὀλύμπουἀστράπτων ἔστειχε συνωχαδόν· οἱ δὲ κεραυνοὶ