ὅσσοι γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἐξεγένοντοκαὶ τιμὴν ἔλαχον, τούτων ἔχει αἶσαν ἁπάντων.οὐδέ τί μιν Κρονίδης ἐβιήσατο οὐδέ τʼ ἀπηύρα,ὅσσʼ ἔλαχεν Τιτῆσι μετὰ προτέροισι θεοῖσιν,ἀλλʼ ἔχει, ὡς τὸ πρῶτον ἀπʼ ἀρχῆς ἔπλετο δασμός,καὶ γέρας ἐν γαίῃ τε καὶ οὐρανῷ ἠδὲ θαλάσσῃ· οὐδʼ, ὅτι μουνογενής, ἧσσον θεὰ ἔμμορε τιμῆς,ἀλλʼ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον, ἐπεὶ Ζεὺς τίεται αὐτήν.ᾧ δʼ ἐθέλει, μεγάλως παραγίγνεται ἠδʼ ὀνίνησιν·ἔν τε δίκῃ βασιλεῦσι παρʼ αἰδοίοισι καθίζει, ἔν τʼ ἀγορῇ λαοῖσι μεταπρέπει, ὅν κʼ ἐθέλῃσιν·ἠδʼ ὁπότʼ ἐς πόλεμον φθεισήνορα θωρήσσωνταιἀνέρες, ἔνθα θεὰ παραγίγνεται, οἷς κʼ ἐθέλῃσινίκην προφρονέως ὀπάσαι καὶ κῦδος ὀρέξαι. ἐσθλὴ δʼ αὖθʼ ὁπότʼ ἄνδρες ἀεθλεύωσιν ἀγῶνι, ἔνθα θεὰ καὶ τοῖς παραγίγνεται ἠδʼ ὀνίνησιν·νικήσας δὲ βίῃ καὶ κάρτεϊ καλὸν ἄεθλονῥεῖα φέρει χαίρων τε, τοκεῦσι δὲ κῦδος ὀπάζει.ἐσθλὴ δʼ ἱππήεσσι παρεστάμεν, οἷς κʼ ἐθέλῃσιν.καὶ τοῖς, οἳ γλαυκὴν δυσπέμφελον ἐργάζονται,εὔχονται δʼ Ἑκάτῃ καὶ ἐρικτύπῳ Ἐννοσιγαίῳ,ῥηιδίως ἄγρην κυδρὴ θεὸς ὤπασε πολλήν,ῥεῖα δʼ ἀφείλετο φαινομένην, ἐθέλουσά γε θυμῷ.ἐσθλὴ δʼ ἐν σταθμοῖσι σὺν Ἑρμῇ ληίδʼ ἀέξειν·βουκολίας δʼ ἀγέλας τε καὶ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶνποίμνας τʼ εἰροπόκων ὀίων, θυμῷ γʼ ἐθέλουσα,ἐξ ὀλίγων βριάει κἀκ πολλῶν μείονα θῆκεν.οὕτω τοι καὶ μουνογενὴς ἐκ μητρὸς ἐοῦσαπᾶσι μετʼ ἀθανάτοισι τετίμηται γεράεσσιν.θῆκε δέ μιν Κρονίδης κουροτρόφον, οἳ μετʼ ἐκείνην