ἀθανάτους ἐκάλεσσε θεοὺς ἐς μακρὸν Ὄλυμπον,εἶπε δʼ, ὃς ἂν μετὰ εἷο θεῶν Τιτῆσι μάχοιτο,μή τινʼ ἀπορραίσειν γεράων, τιμὴν δὲ ἕκαστονἑξέμεν, ἣν τὸ πάρος γε μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιντὸν δʼ ἔφαθʼ, ὅστις ἄτιμος ὑπὸ Κρόνου ἠδʼ ἀγέραστος,τιμῆς καὶ γεράων ἐπιβησέμεν, ἧ θέμις ἐστίν.ἦλθε δʼ ἄρα πρώτη Στὺξ ἄφθιτος Οὔλυμπόνδεσὺν σφοῖσιν παίδεσσι φίλου διὰ μήδεα πατρός.τὴν δὲ Ζεὺς τίμησε, περισσὰ δὲ δῶρα δέδωκεν.αὐτὴν μὲν γὰρ ἔθηκε θεῶν μέγαν ἔμμεναι ὅρκον, παῖδας δʼ ἤματα πάντα ἑοῦ μεταναιέτας εἶναι.ὣς δʼ αὔτως πάντεσσι διαμπερές, ὥς περ ὑπέστη,ἐξετέλεσσʼ· αὐτὸς δὲ μέγα κρατεῖ ἠδὲ ἀνάσσει.φοίβη δʼ αὖ Κοίου πολυήρατον ἦλθεν ἐς εὐνήν·κυσαμένη δὴ ἔπειτα θεὰ θεοῦ ἐν φιλότητιΛητὼ κυανόπεπλον ἐγείνατο, μείλιχον αἰεί,ἤπιον ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν,μείλιχον ἐξ ἀρχῆς, ἀγανώτατον ἐντὸς Ὀλύμπου.γείνατο δʼ Ἀστερίην ἐυώνυμον, ἥν ποτε Πέρσηςἠγάγετʼ ἐς μέγα δῶμα φίλην κεκλῆσθαι ἄκοιτιν. ἢ δʼ ὑποκυσαμένη Ἑκάτην τέκε, τὴν περὶ πάντωνΖεὺς Κρονίδης τίμησε· πόρεν δέ οἱ ἀγλαὰ δῶρα,μοῖραν ἔχειν γαίης τε καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης.ἣ δὲ καὶ ἀστερόεντος ἀπʼ οὐρανοῦ ἔμμορε τιμῆςἀθανάτοις τε θεοῖσι τετιμένη ἐστὶ μάλιστα. καὶ γὰρ νῦν, ὅτε πού τις ἐπιχθονίων ἀνθρώπωνἔρδων ἱερὰ καλὰ κατὰ νόμον ἱλάσκηται,κικλῄσκει Ἑκάτην. πολλή τέ οἱ ἕσπετο τιμὴῥεῖα μάλʼ, ᾧ πρόφρων γε θεὰ ὑποδέξεται εὐχάς,καί τέ οἱ ὄλβον ὀπάζει, ἐπεὶ δύναμίς γε πάρεστιν.