αἰτεῖν μʼ ἔφασκεν, ἀλλὰ φιλίας οὕνεκα,ἵνα τοὐμὸν ἱμάτιον φορῶν μεμνῇτό μου.Χρεμύλοςλέγεις ἐρῶντʼ ἄνθρωπον ἐκνομιώτατα.Γραῦςἀλλʼ οὐχὶ νῦν ὁ βδελυρὸς ἔτι τὸν νοῦν ἔχειτὸν αὐτόν, ἀλλὰ πολὺ μεθέστηκεν πάνυ.ἐμοῦ γὰρ αὐτῷ τὸν πλακοῦντα τουτονὶκαὶ τἄλλα τἀπὶ τοῦ πίνακος τραγήματαἐπόντα πεμψάσης ὑπειπούσης θʼ ὅτιεἰς ἑσπέραν ἥξοιμι—Χρεμύλοςτί σʼ ἔδρασʼ; εἰπέ μοι.Γραῦςἄμητα προσαπέπεμψεν ἡμῖν τουτονί,ἐφʼ ᾧ τʼ ἐκεῖσε μηδέποτέ μʼ ἐλθεῖν ἔτι,καὶ πρὸς ἐπὶ τούτοις εἶπεν ἀποπέμπων ὅτι πάλαι ποτʼ ἦσαν ἄλκιμοι Μιλήσιοι.Χρεμύλοςδῆλον ὅτι τοὺς τρόπους τις οὐ μοχθηρὸς ἦν,ἔπειτα πλουτῶν οὐκέθʼ ἥδεται φακῇ·πρὸ τοῦ δʼ ὑπὸ τῆς πενίας ἅπανθʼ ὑπήσθιεν.Γραῦςκαὶ μὴν πρὸ τοῦ γʼ ὁσημέραι νὴ τὼ θεὼἐπὶ τὴν θύραν ἐβάδιζεν ἀεὶ τὴν ἐμήν.Χρεμύλοςἐπʼ ἐκφοράν;Γραῦςμὰ Δίʼ ἀλλὰ τῆς φωνῆς μόνονἐρῶν ἀκοῦσαι.Χρεμύλοςτοῦ λαβεῖν μὲν οὖν χάριν.Γραῦςκαὶ νὴ Δίʼ εἰ λυπουμένην γʼ αἴσθοιτό με,νηττάριον ἂν καὶ φάττιον ὑπεκορίζετο.Χρεμύλοςἔπειτʼ ἴσως ᾔτει σʼ ἂν εἰς ὑποδήματα.Γραῦςμυστηρίοις δὲ τοῖς μεγάλοις ὀχουμένηνἐπὶ τῆς ἁμάξης ὅτι προσέβλεψέν μέ τις,ἐτυπτόμην διὰ τοῦθʼ ὅλην τὴν ἡμέραν.οὕτω σφόδρα ζηλότυπος ὁ νεανίσκος ἦν.