ἢ τῆς ὁδοῦ τὸ παράπαν ἡμαρτήκαμεν;Χορόςἀλλʼ ἴσθʼ ἐπʼ αὐτὰς τὰς θύρας ἀφιγμένηὦ μειρακίσκη· πυνθάνει γὰρ ὡρικῶς.Γραῦςφέρε νυν ἐγὼ τῶν ἔνδοθεν καλέσω τινά.Χρεμύλοςμὴ δῆτʼ· ἐγὼ γὰρ αὐτὸς ἐξελήλυθα.ἀλλʼ ὅ τι μάλιστʼ ἐλήλυθας λέγειν σʼ ἐχρῆν.Γραῦςπέπονθα δεινὰ καὶ παράνομʼ ὦ φίλτατε·ἀφʼ οὗ γὰρ ὁ θεὸς οὗτος ἤρξατο βλέπειν,ἀβίωτον εἶναί μοι πεποίηκε τὸν βίον.Χρεμύλοςτί δʼ ἔστιν; ἦ που καὶ σὺ συκοφάντριαεν ταῖς γυναιξὶν ἦσθα;Γραῦςμὰ Δίʼ ἐγὼ μὲν οὔ.Χρεμύλοςἀλλʼ οὐ λαχοῦσʼ ἔπινες ἐν τῷ γράμματι;Γραῦςσκώπτεις· ἐγὼ δὲ κατακέκνισμαι δειλάκρα.Χρεμύλοςοὔκουν ἐρεῖς ἀνύσασα τὸν κνισμὸν τίνα;Γραῦςἄκουέ νυν. ἦν μοί τι μειράκιον φίλον,πενιχρὸν μέν, ἄλλως δʼ εὐπρόσωπον καὶ καλὸνκαὶ χρηστόν· εἰ γάρ του δεηθείην ἐγώ,ἅπαντʼ ἐποίει κοσμίως μοι καὶ καλῶς·ἐγὼ δʼ ἐκείνῳ πάντα ταῦθʼ ὑπηρέτουν.Χρεμύλοςτί δʼ ἦν ὅ τι σου μάλιστʼ ἐδεῖθʼ ἑκάστοτε;Γραῦςοὐ πολλά· καὶ γὰρ ἐκνομίως μʼ ᾐσχύνετο.ἀλλʼ ἀργυρίου δραχμὰς ἂν ᾔτησʼ εἴκοσινεἰς ἱμάτιον, ὀκτὼ δʼ ἂν εἰς ὑποδήματα·καὶ ταῖς ἀδελφαῖς ἀγοράσαι χιτώνιονἐκέλευσεν ἂν τῇ μητρί θʼ ἱματίδιον·πυρῶν τʼ ἂν ἐδεήθη μεδίμνων τεττάρων.Χρεμύλοςοὐ πολλὰ τοίνυν μὰ τὸν Ἀπόλλω ταῦτά γεεἴρηκας, ἀλλὰ δῆλον ὅτι σʼ ᾐσχύνετο.Γραῦςκαὶ ταῦτα τοίνυν οὐχ ἕνεκα μισητίας