ἀλλʼ οἴχεται φεύγων ὃν ἦγες μάρτυρα.Συκοφάντηςοἴμοι περιείλημμαι μόνος.Καρίωννυνὶ βοᾷς;Συκοφάντηςοἴμοι μάλʼ αὖθις.Καρίωνδὸς σύ μοι τὸ τριβώνιον,ἵνʼ ἀμφιέσω τὸν συκοφάντην τουτονί.Δίκαιοςμὴ δῆθʼ· ἱερὸν γάρ ἐστι τοῦ Πλούτου πάλαι.Καρίωνἔπειτα ποῦ κάλλιον ἀνατεθήσεταιἢ περὶ πονηρὸν ἄνδρα καὶ τοιχωρύχον;Πλοῦτον δὲ κοσμεῖν ἱματίοις σεμνοῖς πρέπει.Δίκαιοςτοῖς δʼ ἐμβαδίοις τί χρήσεταί τις; εἰπέ μοι.Καρίωνκαὶ ταῦτα πρὸς τὸ μέτωπον αὐτίκα δὴ μάλαὥσπερ κοτίνῳ προσπατταλεύσω τουτῳί.Συκοφάντηςἄπειμι· γιγνώσκω γὰρ ἥττων ὢν πολὺὑμῶν· ἐὰν δὲ σύζυγον λάβω τινὰκαὶ σύκινον, τοῦτον τὸν ἰσχυρὸν θεὸνἐγὼ ποιήσω τήμερον δοῦναι δίκην,ὁτιὴ καταλύει περιφανῶς εἶς ὢν μόνοςτὴν δημοκρατίαν, οὔτε τὴν βουλὴν πιθὼντὴν τῶν πολιτῶν οὔτε τὴν ἐκκλησίαν.Δίκαιοςκαὶ μὴν ἐπειδὴ τὴν πανοπλίαν τὴν ἐμὴνἔχων βαδίζεις, ἐς τὸ βαλανεῖον τρέχε·ἔπειτʼ ἐκεῖ κορυφαῖος ἑστηκὼς θέρου.κἀγὼ γὰρ εἶχον τὴν στάσιν ταύτην ποτέ.Καρίωνἀλλʼ ὁ βαλανεὺς ἕλξει θύραζʼ αὐτὸν λαβὼντῶν ὀρχιπέδων· ἰδὼν γὰρ αὐτὸν γνώσεταιὅτι ἔστʼ ἐκείνου τοῦ πονηροῦ κόμματος.νὼ δʼ εἰσίωμεν, ἵνα προσεύξῃ τὸν θεόν. Χοροῦ

Γραῦςἆρʼ ὦ φίλοι γέροντες ἐπὶ τὴν οἰκίανἀφίγμεθʼ ὄντως τοῦ νέου τούτου θεοῦ,