χρηστόν τι; τοῦτο γὰρ ποθοῦσʼ ἐγὼ πάλαιἔνδον κάθημαι περιμένουσα τουτονί.Καρίωνταχέως ταχέως φέρʼ οἶνον ὦ δέσποινʼ, ἵνακαὐτὴ πίῃς· φιλεῖς δὲ δρῶσʼ αὐτὸ σφόδρα·ὡς ἀγαθὰ συλλήβδην ἅπαντά σοι φέρω.Γυνήκαὶ ποῦ στιν;Καρίωνἐν τοῖς λεγομένοις εἴσει τάχα.Γυνήπέραινε τοίνυν ὅ τι λέγεις ἀνύσας ποτέ.Καρίωνἄκουε τοίνυν, ὡς ἐγὼ τὰ πράγματαἐκ τῶν ποδῶν ἐς τὴν κεφαλήν σοι πάντʼ ἐρῶ. Γυνήμὴ δῆτʼ ἔμοιγʼ ἐς τὴν κεφαλήν.Καρίωνμὴ τἀγαθὰἃ νῦν γεγένηται;Γυνήμὴ μὲν οὖν τὰ πράγματα.Καρίωνὡς γὰρ τάχιστʼ ἀφικόμεθα πρὸς τὸν θεὸνἄγοντες ἄνδρα τότε μὲν ἀθλιώτατοννῦν δʼ εἴ τινʼ ἄλλον μακάριον κεὐδαίμονα,πρῶτον μὲν αὐτὸν ἐπὶ θάλατταν ἤγομεν,ἔπειτʼ ἐλοῦμεν.Γυνήνὴ Δίʼ εὐδαίμων ἄρʼ ἦνἀνὴρ γέρων ψυχρᾷ θαλάττῃ λούμενος.Καρίωνἔπειτα πρὸς τὸ τέμενος ᾖμεν τοῦ θεοῦ.ἐπεὶ δὲ βωμῷ πόπανα καὶ προθύματακαθωσιώθη πέλανος Ἡφαίστου φλογί,κατεκλίναμεν τὸν Πλοῦτον, ὥσπερ εἰκὸς ἦν·ἡμῶν δʼ ἕκαστος στιβάδα παρεκαττύετο.Γυνήἦσαν δέ τινες κἄλλοι δεόμενοι τοῦ θεοῦ;Καρίωνεἷς μέν γε Νεοκλείδης, ὅς ἐστι μὲν τυφλός,κλέπτων δὲ τοὺς βλέποντας ὑπερηκόντικεν·ἕτεροί τε πολλοὶ παντοδαπὰ νοσήματα