καὶ σύ γε διδάσκου· πάνυ γὰρ οἶμαι ῥᾳδίωςἅπανθʼ ἁμαρτάνοντά σʼ ἀποδείξειν ἐγώ,εἰ τοὺς δικαίους φῂς ποιήσειν πλουσίους.Χρεμύλοςὦ τύμπανα καὶ κύφωνες οὐκ ἀρήξετε;Πενίαοὐ δεῖ σχετλιάζειν καὶ βοᾶν πρὶν ἂν μάθῃς.Χρεμύλοςκαὶ τίς δύναιτʼ ἂν μὴ βοᾶν ἰοὺ ἰοὺ τοιαῦτʼ ἀκούων;Πενίαὅστις ἐστὶν εὖ φρονῶν.Χρεμύλοςτί δῆτά σοι τίμημʼ ἐπιγράψω τῇ δίκῃ,ἐὰν ἁλῷς;Πενίαὅ τι σοι δοκεῖ.Χρεμύλοςκαλῶς λέγεις.Πενίατὸ γὰρ αὔτʼ, ἐὰν ἡττᾶσθε, καὶ σφὼ δεῖ παθεῖν.Χρεμύλοςἱκανοὺς νομίζεις δῆτα θανάτους εἴκοσιν;Βλεψίδημοςταύτῃ γε· νῷν δὲ δὔ ἀποχρήσουσιν μόνω.Πενίαοὐκ ἂν φθάνοιτον τοῦτο πράττοντʼ, ἢ τί γʼ ἂνἔχοι τις ἂν δίκαιον ἀντειπεῖν ἔτι;

Χορόςἀλλʼ ἤδη χρῆν τι λέγειν ὑμᾶς σοφὸν ᾧ νικήσετε τηνδὶἐν τοῖσι λόγοις ἀντιλέγοντες, μαλακὸν δʼ ἐνδώσετε μηδέν.

Χρεμύλοςφανερὸν μὲν ἔγωγʼ οἶμαι γνῶναι τοῦτʼ εἶναι πᾶσιν ὁμοίως,ὅτι τοὺς χρηστοὺς τῶν ἀνθρώπων εὖ πράττειν ἐστὶ δίκαιον,τοὺς δὲ πονηροὺς καὶ τοὺς ἀθέους τούτων τἀναντία δήπου.τοῦτʼ οὖν ἡμεῖς ἐπιθυμοῦντες μόλις ηὕρομεν, ὥστε γενέσθαιβούλευμα καλὸν καὶ γενναῖον καὶ χρήσιμον εἰς ἅπαν ἔργον.ἢν γὰρ ὁ Πλοῦτος νυνὶ βλέψῃ καὶ μὴ τυφλὸς ὢν περινοστῇ,ὡς τοὺς ἀγαθοὺς τῶν ἀνθρώπων βαδιεῖται κοὐκ ἀπολείψει,τοὺς δὲ πονηροὺς καὶ τοὺς ἀθέους φευξεῖται· κᾆτα ποιήσειπάντας χρηστοὺς καὶ πλουτοῦντας δήπου τά τε θεῖα σέβοντας.καίτοι τούτου τοῖς ἀνθρώποις τίς ἂν ἐξεύροι ποτʼ ἄμεινον;Βλεψίδημοςοὐδείς· τούτου μάρτυς ἐγώ σοι· μηδὲν ταύτην γʼ ἀνερώτα.